به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز ، یک دوست خوب و مهربان، وقتی کسی از سختی عبور می‌کند، او را تشویق می‌کند و به خاطر موفقیت‌هایی که به سختی به دست آورده‌، به او تبریک می‌گوید.

همه ما با بهره گیری از الگوهای فکری مثبت تر، می توانیم فردی مهربان تر و دلسوزتر باشیم.

مغز تمایل دارد بر روی تجربیات منفی تمرکز کند.

منتقد درونی ما می تواند پر سر و صدا باشد و نادیده گرفتن آن سخت می باشد. این منتقد درونی ممکن است به ما بگوید که لایق موفقیت‌هایمان نیستیم یا در مورد چگونگی انجام کارها بهتر، تفکر منفی داشته باشد. این الگو، یک الگوی منفی در ذهن ما می باشد که ممکن است احساس ناراحتی و کاهش اعتماد به نفس را بهمراه داشته باشد.

مغز ما بگونه ای تکامل یافته که بیشتر بر روی تجربیات ناخوشایند بجای تجربیات خوب تمرکز می کند. این مسئله همان چیزی ست که به اجداد انسانی ما کمک کرد تا با خیال راحت محیط‌ های جدید را شناسایی کنند و در عین حال برای آنچه ممکن است اشتباه پیش برود آماده شوند. هرچند که افراد معمولی اغلب در معرض خطرات مهلک مانند گذشته نمی باشند، اما فشارها و استرس‌های مدرن مانند یک ایمیل از سرپرست یا یک پروژه حیاتی می‌تواند منجر به همان گفتگوهای منفی شوند که در مواجهه با خطرات فوری به وجود می‌آمدند. در واقع، استرس‌های روزمره هم می‌توانند به گفتگوهای منفی منجر شوند.

اگر سرزنش کردن به بخشی از زندگی شما تبدیل شود، این نظرات تحقیرکننده می تواند بر عزت نفس شما تأثیر بگذارد و اضطراب شما را هنگام انجام یک کار افزایش دهد. خودگویی (گفتگوی درونی) منفی هم می تواند افسردگی را بدتر کند.

آموزش مغزتان برای از بین بردن عادت گفتگوی منفی با خودتان حدود دو ماه زمان می‌برد . هرچه بیشتر مغزمان را تمرین دهیم تا با خودمان مهربان باشیم، راحت‌تر می‌توانیم منتقد درونی مان را یک‌بار برای همیشه ساکت کنیم.

روش های مبتنی بر علم برای تمرین مهربانی با خودمان

منتقد درونی شما بدون اجاره در ذهن شما زندگی می کند، اما شما می توانید از طریق تمرینات ذهن آگاهی و مراقبه، فضای ذهنی خود را کنترل کنید. شما باید از کلمات و تصاویر برای تقویت احساسات مثبت و شفقت نسبت به خودتان استفاده کنید.

یکی از راه‌های ساده برای افزایش رفاه و بهبود احساسات مثبت، صرف ۱۰ دقیقه از وقت استراحت برای قدم‌زدن در فضای باز و گوش دادن به پادکست مدیتیشن می باشد. وقتی این فعالیت با درمان شناختی-رفتاری ترکیب می‌شود، مدیتیشن دوستی و محبت می‌تواند مناطق مغزی را فعال کند که در پردازش احساسات و همدلی نقش دارند، که به کاهش استرس و افزایش احساسات مثبت منجر می‌شود. این اقدامات بهبود قابلیت شما برای احساس و فکر کردن به شکل مهربانانه را افزایش می‌دهند.

با این که مدیتیشن می تواند میزان خودگویی منفی را کاهش دهد، اما هنوز هم می تواند گاهی بروز کند.

هنگامی که خودگویی منفی را تشخیص دادید، با خودتان همانطور که با یکی از عزیزان خود صحبت می کنید صحبت کنید. به عنوان مثال، شاید امروز تمام کارهایی را که در لیست کارهایتان قرار داشت انجام نداده اید. به جای سرزنش کردن خودتان بخاطر اینکه به اندازه کافی سخت کار نکرده اید، به کارهایی که امروز انجام داده اید توجه کنید.

استفاده از اسم تان یا اشاره به خودتان به بصورت سوم شخص می‌تواند یک فاصله روانی ایجاد کند که از واکنش‌های منفی و خودانتقادی عادی جلوگیری کند. این فاصله روانی می‌تواند به فرد کمک کند تا یاد بگیرد که چگونه با احساساتش برخورد کند.

یادآوری‌های ملایم برای گفتن چیزهای خوب در مورد خودتان می‌تواند به مهربانی با خودتان کمک کند. اگر برای فکر کردن به برخی از آنها به کمک نیاز دارید، از حساب‌های رسانه‌های اجتماعی الهام بگیرید که اغلب جملات تاکیدی مثبتی مانند «من لایق چیزهای خوب هستم» یا «امروز روز خوبی خواهد بود» را منتشر می‌کنند. تکرار این جملات تاکیدی مثبت می‌تواند ایجاد یک تک گویی درونی مثبت را آسان‌تر کند.

به خودتان فرصت دهید تا بتوانید منتقد درونی تان را ساکت کنید.

به یاد داشته باشید که مهربان تر بودن با خودتان یک شبه اتفاق نمی افتد. این تمرین یک تمرین روزانه می باشد. یک استراحت ۱۵ دقیقه ای برای خواندن کتاب، نشستن در سکوت یا پیاده روی کافی ست تا خودتان را به حالت اولیه بازگردانید و در مواقعی که احساس استرس یا گیجی می کنید احساس بهتری داشته باشید.

پایان پیام/