مشکلات شهرک پیام کرج ؛ ما در شهر زندگی نمی‌کنیم؛ اینجا «پیام»ی برای هیچ‌کس ندارد

مشکلات شهرک پیام کرج | ماهدشت، یکی از شهرهای حومه کرج در استان البرز، در فاصله حدود ۱۸ کیلومتری جنوب‌غربی کرج واقع است. این منطقه که پیش‌تر روستای «شاهدشت» یا «مردآباد» نامیده می‌شد، به‌خاطر آب‌وهوای مطبوع و باغ‌ها و مزارع گسترده‌اش در گذشته ییلاق مناسبی به‌شمار می‌رفت. بر اساس آخرین سرشماری رسمی (۱۳۹۵)، جمعیت ماهدشت حدود ۶۲۹۱۰ نفر استfa.wikipedia.org؛ اما در یک دهه اخیر با توسعه طرح مسکن مهر (با نام شهرک پیام) و مهاجرت از کلان‌شهرها، شمار ساکنان به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. شهرک پیام کرج که گاه «مسکن مهر ماهدشت» نیز خوانده می‌شود، حدود ۴۰۰۰ واحد مسکونی دارد و ۱۰ تا ۱۲ هزار نفر در آن زندگی می‌کنند. برآوردها نشان می‌دهد با احتساب این جمعیت جدید، جمعیت کل ماهدشت اکنون به بیش از ۱۱۰ هزار نفر رسیده است.

موقعیت جغرافیایی ماهدشت نیز از ویژگی‌های بارز آن است. این شهر با بیش از ۲۷ هزار هکتار اراضی کشاورزی یکی از قطب‌های کشاورزی استان البرز محسوب می‌شود. همچنین با نزدیکی به «فرودگاه بین‌المللی پیام» و منطقه ویژه اقتصادی پیام در مجاورتش، مزیت‌های راهبردی فراوانی داردfa.wikipedia.orgfa.wikipedia.org. شهرک صنعتی ماهدشت (خوارزمی) نیز با ۲۵۰ هکتار مساحت در غرب کرج قرار گرفته و بیش از ۱۵۰ واحد تولیدی و صنعتی را در خود جای داده استfa.wikipedia.org. از منظر حمل‌ونقل، ماهدشت در مسیر ترانزیت اصلی تهران–کرج–اشتهارد قرار دارد و از طریق محور شهریار با استان مرکزی ارتباط پیدا می‌کند؛ این مسیرها شهر را به استان‌های غربی کشور مانند قزوین، همدان و کرمانشاه متصل می‌سازدfa.wikipedia.org. جاذبه‌های تاریخی و طبیعی منطقه (مانند چشمه‌شاهدشت، قلعه حیدرآباد، امامزاده‌ها و تپه‌های باستانی ماهدشت) نیز ظرفیت گردشگری محسوب می‌شوند. با این حال، بهره‌برداری شایسته از این امکانات و مزیت‌ها تاکنون رخ نداده است.

با وجود این پتانسیل‌ها، ماهدشت و به ویژه شهرک پیام با کمبودهای جدی زیرساختی روبه‌رو هستند. شهرک پیام، که بنا بود «پیام‌آور مهربانی» برای ساکنانش باشد، بدون امکانات اولیه شهری (ازجمله تأمین آب آشامیدنی سالم، درمانگاه، مدرسه، ایستگاه آتش‌نشانی و انتظامی) به‌وجود آمد. به گفته مسئولان محلی، این شهرک با مصوبه حاکمیتی تحت عنوان «شهر» ساخته شد، اما قبل از تحویل به شهرداری ماهدشت، هیچ سرانه و زیرساختی در آن پیش‌بینی نشده بود. در عمل، مردم این محله کم‌برخوردار امکاناتی چون شبکه جمع‌آوری فاضلاب مناسب، شبکه آب و برق مقاوم در برابر بارش‌های فصلی، معابر آسفالت‌شده و حمل‌ونقل عمومی را ندارند. مشکلات زیست‌محیطی نیز به معضلات افزوده است؛ به‌عنوان نمونه، فاضلاب رها شده از مناطق بالادست به «نهر سیاه‌جوب» راه پیدا کرده و با ایجاد بوی تعفن محیط، زندگی ساکنان را آزار می‌دهد. همچنین صدای مزاحم پرواز هواپیماها از فرودگاه پیام و انتشار بوی بد زباله‌های «حلقه‌دره» در نزدیکی، از دیگر مشکلات شهری نام برده شده است. در مجموع، این کمبودها و معضلات باعث شده مردم ماهدشت و شهرک پیام کرج سال‌ها در انتظار توجه مسؤولان بمانند.

«تا امروز هیچ نهاد و سازمانی مسئولیت رسیدگی به شهرک پیام را بر عهده نگرفته و ساکنان از حداقل سرانه‌های زندگی بی‌بهره‌اند»، این را یکی از اعضای شورای شهر ماهدشت می‌گوید. او تأکید می‌کند پروژه شهرک پیام بر اساس دستور ستادی «شهر» معرفی شد ولی عملاً به شورای شهر و شهرداری ماهدشت تحویل شده، در حالی که هیچ زیرساختی نداشت. اهالی شهرک پیام برای تأمین آب آشامیدنی مجاز ناچار به استفاده از آب نامطمئن زیرزمینی هستند و تعداد زیادی از بچه‌های مدرسه‌ای این محله سال‌ها است که در جست‌وجوی یک مدرسه جدید مانده‌اند. نبود ایستگاه انتظامی مستقل و تجهیزات امنیتی کافی باعث نگرانی در بین ساکنان شده و شهرک را به منطقه‌ای ناامن بدل کرده است. با این همه، مطالبات اهالی ماهدشت صرفاً به محله پیام محدود نمی‌شود؛ مردم از کمبود آب آشامیدنی مطمئن در کل شهر ماهدشت رنج می‌برند، به‌گونه‌ای که قطعی‌های طولانی در تابستان و کیفیت پایین آب، مهم‌ترین مشکل این شهر اعلام شده است. علاوه بر این، فقدان اورژانس و آتش‌نشانی مستقل، ضعف روکش آسفالت خیابان‌ها و مشکل زباله‌گردی در تمام محلات، از جمله حومه مسکن مهر، زندگی روزمره را دشوار کرده است.

«یکی از شهروندان شهرک پیام کرج با عدل البرز تماس گرفت و در مورد مشکلات شهرک نکاتی را بیان نمود. بر این شدیم تا از نزدیک مشکلات این محله محروم را بررسی کنیم. با سختی بسیار زیادی به این شهرک رسیدم و گشتی در شهرک پیام کرج زدم و با چند نفر از ساکنان به گفتگو نشستم.»

سوال اول: لطفاً در یک جمله بفرمایید مهم‌ترین مشکلات کلی شهرک پیام کرج چیست؟

پاسخ: مشکل اصلی اینجاست که همه چیز ناشکلی ساخته شده؛ ما در یک شهرک هستیم اما نه داروخانه داریم و نه درمانگاه مستقل. کودکان ما مدرسه ندارند و برای تحصیل باید به اطراف بروند. آب شرب فوق‌العاده بی‌کیفیت است و بارها باعث بیماری شده. خیابان‌ها ناایمن‌اند و چون کلانتری نیست، امنیت ما تامین نمی‌شود. اصلاً سرانه و امکانات شهری در اینجا وجود ندارد و مردم عملاً احساس می‌کنند رها شده‌اند.

سوال دوم: این مشکلات از چه زمانی شروع شده و تا کنون چه اقداماتی برای حل آنها انجام شده؟

پاسخ: از زمانی که این شهرک ساخته شد، یعنی حدود ده سال پیش، تمام مشکلات وجود داشته است. قرار بود با تکمیل پروژه مسکن مهر سرانه‌ها هم تکمیل شود، اما هیچ وقت اتفاق نیفتاد. شهرداری ماهدشت هم درگیر کمبود بودجه است و می‌گوید باید زیرساخت‌ها را مسکن‌و‌شهرسازی می‌آورد، اما آن‌ها هم کاری نکردند. به مسئولان استان هم بارها نامه نوشته‌ایم، چند جلسه با فرمانداری و امام جمعه برگزار شده، ولی بیشتر از وعده‌های پی‌درپی حاصل نشده است. کمیته‌های پیگیری تشکیل شده و استاندار هم قول داده که رسیدگی کند، اما عملاً تغییری ندیدیم. مردم خسته شده‌اند که هر بار فقط می‌گویند «در حال بررسی است» و بس.

 سوال سوم: درباره مسائل امنیتی این محله بگویید. نبود کلانتری چه تبعاتی داشته؟

پاسخ: حتماً می‌دانید نبود کلانتری یعنی شهرک ناامن است. قبلاً شهرداری ساختمان کلانتری ساخته بودند ولی تبدیل شد به بخش اداری برای کرج! الان فقط یک کانکس کوچک پلیس آن هم بدون امکانات داریم. به خاطر این کمبود، از دزدی و سرقت گرفته تا خفت‌گیری و اعتیاد مدام داریم؛ خانم‌ها حاضر نیستند بعد از غروب از خانه بیرون بروند. چند وقت پیش متأسفانه چند تا سرقت مسلحانه شد؛ چون پلیس سریع به محل نمی‌رسد. ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود؛ گاهی وقت‌ها هم معتادان به پارک محله یا کوچه‌ها می‌آیند و موجب ترس مردم می‌شوند. خلاصه امنیت در شهرک ما صفر است.

سوال چهارم: در خصوص مشکلات شهری: آب آشامیدنی، مدارس، درمانگاه، حمل‌ونقل، فروشگاه‌ها، پارک و مبلمان شهری چه می‌توانید بگویید؟

پاسخ: اوضاع همه‌چیز افتضاح است. آب آشامیدنی که شب و روزمان را سیاه کرده؛ باید کلی پول برای فیلتر آب خرج کنیم. هیچ درمانگاه تخصصی یا حتی دکتر عمومی دائمی نداریم و برای بیمار معمولی هم باید ساعت‌ها به کرج یا ماهدشت برویم. مدارس بالای دبیرستان نیست و بچه‌هایمان باید هر روز مسافرت کنند، هزینه‌ها را هم خودمان می‌دهیم. اتوبوس واحد یا مینی‌بوس شهری نداریم، ماشین شخصی سوار می‌شویم که خرج‌بردار است. خبری از پارک و فضای سبز نیست؛ همان پارک کوچک محله هم قفل می‌کنند چون معتادها می‌آیند. مبلمان شهری و پیاده‌روها پر از چاله است. حتی چند مغازه کوچک هم که داریم گران می‌فروشند، چون می‌دانند ما چاره‌ای نداریم. یک فرهنگسرا و سالن ورزشی هم وعده داده بودند که هنوز ساخته نشده. خلاصه از بهداشت و آموزش و حمل‌ونقل گرفته تا نیازهای روزمره، همه نادیده گرفته شده‌اند.

سوال پنجم: آخرین سؤال: انتظارات شما از مسئولان چیست؟ چه کمکی می‌خواهید؟

پاسخ: اولاً ما می‌خواهیم روی وعده مسئولان حساب باز کنیم؛ فقط حرف نمی‌خواهیم. باید هر چه سریع‌تر امکانات اولیه را به این شهرک بیاورند: یک کلانتری فعال، درمانگاه شبانه‌روزی، مدارس حداقل تا دوره متوسطه، خطوط اتوبوس‌رانی یا تاکسی مناسب، شبکه فاضلاب و آب شرب استاندارد. بعد هم می‌گوییم برای آینده باید وضعیت اداری اینجا مشخص شود؛ اگر نمی‌توانیم خودمان را شهر بدانیم، لااقل زیرمجموعه شهرداری کرج شویم تا بودجه مستقل بگیریم. ما انتظار داریم مشکلات قدیمی مردم ماهدشت (آب، راه و غیره) را حل کنند و روی سرنوشت این شهرک هم جدی وارد عمل شوند. مردم اینجا دلسرد شده‌اند؛ تنها چشم‌انتظاری که دارند، اقدام عملی و پاسخگویی مسؤولان است.

منبع: گفت‌وگوی میدانی خبرنگار عدل البرز با ساکنان شهرک پیام ماهدشت کرج (اطلاعات جغرافیایی و آماری شهرک بر اساس گزارش‌های خبری و داده‌های رسمی و اخبار محلی)، ۱۴۰۴.

سایر پیگیری های عدل البرز:

• خسارات جنگ کی به خسارت دیدگان پیرداخت می شود؟
• مصلی کرج میزبان مراسم گرامیداشت شهدای فراجا درجنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی