طرح‌های غیرجامعه‌نگر؛ مسیری یک‌طرفه به سوی شکست

به گزارش پایگاه خبری عدل البرز، علیمحمد رجبی در انتقاد از طرح های مدیریت های مصرف انرژی نوشت: طرح هایی که تا امروز برای مدیریت مصرف انرژی مطرح شده‌اند همگی با هدف جبران کسری بودجه دولتها تنظیم شده‌اند نه اصلاح مصرف و کاهش اسراف و با ایده فشار مستقیم بر روی مصرف کننده طراحی شده اند نه اصلاح سازوکار بهینه شدن مصرف و از بین بردن شبکه فساد و قاچاق سازمان یافته؛ به همین دلیل موفق نخواهند شد.

فهم موضوع خیلی ساده است، برای مثال، فرد ساکن اسلامشهر برای حضور در محل کار خود در تهران و برگشت باید حدود ۱۰۰ کیلومتر طی کند. این فرد با سه انتخاب مواجه است. اول – ماشین شخصی را روشن کند، ۱۰ لیتر بنزین به قیمت ۹۰۰ هزارتومان بسوزاند، این فرد حدود ۲۲ میلیون در ماه هزینه خواهد کرد. دوم- با حمل و نقل عمومی به محل کار بیاید برای اینکار باید حدود چهار ساعت از وقت روزانه خود را کنار بگذارد

با این وضع به شغل دوم و احتمالا سوم نمی رسد و درآمد از دست می دهد. سوم- از تاکسی یا تاکسی اینترنتی و حمل و نقل عمومی استفاده کند که آن هم میانگین هزینه زمانی و پولی دو روش بالا را خواهد داشت.

حالا اساتید علم اقتصاد پاسخ بدهند این فرد با متوسط حقوق ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان و از دست دادن درآمدهای جبران کننده ی بخشی از کسری درآمد خانوار چگونه زندگی کند ؟ یک بعد دیگر و البته کمتر توجه شده از ماجرا را در ادامه می گویم.

بخش قابل توجهی از زندگی مردمان ساکن در نوار مرزی کشور بخصوص از شرق هرمزگان تا خراسان جنوبی به آنچه قانون قاچاق سوخت میداند وابسته است، شرایط اقتصادی این مناطق به هردلیل آنچنان ضعیف است که اگر درآمد وابسته به قاچاق سوخت از زندگی این مردم حذف شود قطعاً در کوتاه مدت و میان مدت این بخش از جمعیت کشور با چالش های بسیار بسیار جدی اقتصادی، اجتماعی و امنیتی روبرو می شوند، این در حالی است که دولت هیچ امکان کوتاه مدتی برای توسعه زیرساخت های اقتصادی و ایجاد شغل راضی کننده و قانع کننده این جمعیت ندارد.

خوشبینانه ترین سناریوی این وضعیت آغاز مهاجرت گسترده به مناطق مرکزی و صنعتی است ولی می توان بروز سناریو های ضد امنیتی را هم متصور بود.

موضوعاتی که خود هزینه های مستقیم و غیرمستقیم سنگینی به دولت تحمیل خواهد کرد و عملا دولت را مجبور می‌کند اقدام به افزایش بودجه در سایر ردیف ها کند موضوعاتی مانند هزینه برای حفظ امنیت و مبارزه با تروریست، هزینه های مقابله با جرم، هزینه های بهداشت و درمان، هزینه های آسیبهای اجتماعی و … این هزینه‌های تحمیلی که بدلیل فراهم نشدن زیرساخت لازم برای بهینه سازی مصرف انرژی در کشور است مانند تمام چهاردهه گذشته باعث می شود این بار هم این طرح به شکست منجر شود چراکه طرحی که به جنبه های انسانی و اجتماعی توجه ندارد محکوم به شکست است.