به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  cbc، به گفته محققان، پیاده روی در طبیعت واقعاً برای سلامت روان از جمله توانایی مان برای تمرکز و توجه مفید می باشد.

پیاده‌روی ۴۰ دقیقه‌ای در طبیعت به افراد کمک می‌کند تا پس از یک کار ذهنی سخت بهبود یابند و توانایی تمرکز را بازیابی کنند.

روانشناسان این نظریه را مطرح کرده اند که انسان برای بهره مندی از مناظر، صداها و بوهای محیط طبیعی تکامل یافته است. این ایده که به عنوان زیست دوستی شناخته می شود، نشان می دهد که ما با طبیعت ارتباطی داریم که برای سلامت جسمی و روانی ما مفید می باشد.

بیشتر ما به جای جنگل، زمان بیشتری را در محیط‌های شهری مانند داخل ساختمان‌ها یا راه رفتن در پیاده‌روها می‌گذرانیم.  عدم قرار گرفتن در معرض محیط‌های طبیعی به این معنی می باشد که مزایای سلامت جسمی و روانی ناشی از آرامش زمانی در طبیعت را از دست می دهیم.

البته این ایده که پیاده روی در جنگل برای شما خوب است، ایده جدیدی نمی باشد.

محققان در یک مطالعه، فعالیت مغز و عملکرد ذهنی ۹۲ داوطلب را که به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شده اند را مقایسه کردند. افراد هر دو گروه ۴۰ دقیقه پیاده روی کردند. گروه اول پیاده روی زیبا در طبیعت را انجام دادند. گروه دوم در میان ساختمان ها و پارکینگ ها قدم زدند. هر دو گروه مسافت یکسانی را طی کردند، بنابراین هر دو به یک میزان ورزش کرده اند و هیچ کدام اجازه نداشتند که در طول مسیر از وسایل الکترونیکی خود استفاده کنند یا با کسی صحبت کنند..

برای اندازه‌گیری عملکرد ذهنی شرکت‌کنندگان، از کلاه‌های الکتروانسفالوگرافی (EEG) با ۳۲ سنسور استفاده شده است. مراحل آزمون قبل از شروع شامل شمارش اعداد به صورت معکوس از ۱،۰۰۰ به استفاده از عدد هفت بود. این کار باعث خستگی و خالی شدن ذخایر توجه مغزی شرکت‌کنندگان شده است.

شرکت‌کنندگان پس از انجام مراحل قبلی، یک آزمون استاندارد به نام تست شبکه توجه (ANT) را انجام دادند. این آزمون ظرفیت اعلان به یک محرک جدید، جهت‌دهی توجه و کنترل اجرایی را که در حدود تمرکز بر روی یک وظیفه می باشد را، ارزیابی می‌کند. در طول آزمون‌ها، کلاه EEG فعالیت‌های مناطق مغزی مانند قشر مغزی را ثبت کرده  اند که در تصمیم‌گیری نقش داشته اند.

طبیعت توانایی تمرکز را بازیابی می کند…

پس از پیاده روی، همه تست ANT دیگری دادند. در حالی که شباهت‌هایی بین این دو گروه وجود داشت، اما افرادی که مسیر طبیعی را طی کردند در هنگام کنترل اجرایی به طور قابل توجهی بهتر عمل کرده اند. این آزمایش با استفاده از داده های EEG شواهد عصبی مستقیمی را ارائه می دهد که نشان می دهد طبیعت تأثیر مثبتی بر مغز دارد.

صرف وقت برای نگاه کردن به ابرها، درختان، رودخانه‌ها یا مناظر وسیع بدون نیاز به تصمیم‌گیری، به نظر می‌رسد که به مغز اجازه می‌دهد استراحت کند، بهبود یابد و به طور موثرتری عمل کند.

محققان می خواهند این مطالعه را ادامه دهند تا ببینند چگونه استفاده از تلفن همراه در حین راه رفتن در جنگل بر عملکرد ذهنی پس از آن تأثیر می گذارد. بنابراین حتی اگر دسترسی آسانی به طبیعت ندارید، شاید فقط خاموش کردن وسایل اطرافتان به مدت ۴۰ دقیقه و قدم زدن آرام می‌تواند کمی استراحت و بازسازی مغز شما را فراهم کند.

پایان پیام/