بازماندگان خشونت؛ چرا کودکان شاهد جنایات خانگی، با آسیب‌های جبران‌ناپذیر مغزی روبرو هستند؟
بازماندگان خشونت؛ چرا کودکان شاهد جنایات خانگی، با آسیب‌های جبران‌ناپذیر مغزی روبرو هستند؟
به گزارش پایگاه خبری عدل البرز، زهرا سید میرزایی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد کرج در بررسی تخصصی ابعاد روان شناختی و حقوقی جنایت‌های خانوادگی که در دانشگاه آزاد برگزارشد ؛ بیان کرد که بسیاری از متهمان خود قربانی خشونت در دوران کودکی بوده‌اند.
وی توضیح داد: «در افرادی که در محیط‌های خشونت‌بار رشد می‌کنند، قشر پیش‌پیشانی مرکزی مغز که مسئول مهار هیجانات و کنترل خشم است، دچار بدکاری می‌شود. اگرچه این مسئله باعث عدم مسئولیت‌پذیری قانونی فرد نمی‌شود، اما نشان می‌دهد که فقدان آموزش‌های مهارتی و حمایت‌های مشاوره‌ای، افراد را به سمت رفتارهای مجرمانه سوق می‌دهد.»
وی همچنین وضعیت بازماندگان، به‌ویژه کودکان، را بحرانی توصیف کرد و افزود: «کودکانی که شاهد خشونت‌های شدید هستند، دچار فروپاشی دلبستگی و فقدان امنیت می‌شوند. این تجربه منجر به بروز اختلالاتی نظیر PTSD (استرس پس از سانحه)، پوچ‌گرایی و تخریب هویت می‌گردد که بدون مددکاری مستمر و حمایتی، تا بزرگسالی اثرات مخرب خود را بر جای می‌گذارد.»
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد کرج برای مقابله با این آسیب‌ها، خواستار مداخله جدی‌تر سازمان نظام روانشناسی، بهزیستی، آموزش و پرورش و قوه قضاییه شد. وی راهکارهای زیر را برای کاهش نرخ خشونت پیشنهاد کرد:
– الزامیت مشاوره پیش از ازدواج: برای شناخت دقیق نقش‌های همسری و والدگری جهت پیشگیری از تنش‌های ناشی از عدم آگاهی.
– آگاهی‌بخشی در مدارس و دانشگاه‌ها: جهت شناسایی زودهنگام خشونت‌های پنهان پیش از رسیدن به مرحله بن‌بست و وقوع جرم.
– تقویت شبکه‌های حمایتی: فعال‌سازی سیستم‌های پاسخگویی سریع نظیر اورژانس‌های اجتماعی.
سید میرزایی در پایان با استناد به پژوهش‌های اجتماعی، «معنای زندگی» و پایبندی به اصول اخلاقی و الهی را مؤثرترین متغیر در کاهش جرم و جنایت دانست. وی تأکید کرد که تغییر نگرش از «مالکیت بر خانواده» به «محافظت از امانت‌های الهی»، می‌تواند ریشه‌ای‌ترین راهکار برای کاهش تنش‌های خانوادگی و ارتقای سلامت روان جامعه باشد.
