به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  Techxplore، شهرسازی هوش مصنوعی حوزه جدیدی از تحقیقات است که به تأثیر هوش مصنوعی بر شهرها می پردازد. این شهر با «شهر هوشمند» که اطلاعات را از فناوری جمع‌آوری می‌کند و از آن برای مدیریت عملیات و اجرای روان‌تر خدمات استفاده می‌کند، متفاوت می باشد. شهرسازی هوش مصنوعی نشان دهنده راه جدیدی برای شکل‌دهی و اداره شهرها با ترکیب هوش مصنوعی، محاسبات فضایی و علوم شهری برای مقابله با چالش‌های پیچیده‌ای ست که شهرها با آن مواجه هستند.

کارشناسان معتقدند که باید این سوال مطرح شود که آیا در وهله اول باید هوش مصنوعی را تا این حد در اداره شهرها دخالت دهیم، زیرا توسعه هوش مصنوعی ذاتاً به جمع‌آوری اطلاعات مرتبط می باشد. با شهرسازی هوش مصنوعی، هر کاری که ساکنان شهر انجام می‌دهند الگوریتم را آموزش می‌دهند، از مسیرهایی که می‌رویم تا مکان‌هایی که برای خرید می‌رویم، و وقتی در میلیاردها نفری که در شهرها زندگی می‌کنند ضرب شود، می‌توانیم تصور کنیم که هوش مصنوعی چه مقدار داده می‌تواند از طریق تنظیمات شهری جمع آوری کند.

در شهرهای هوشمند، فناوری‌هایی مانند اینترنت اشیا از حسگرهای متصل برای مشاهده و تعیین کمیت استفاده می‌کنند. هوش مصنوعی در زمینه شهرسازی نه تنها به اندازه‌گیری و اعداد، بلکه به توضیح دلایل و چگونگی وقوع رویدادها می‌پردازد. این قابلیت می‌تواند پیشامدهای خطرناکی داشته باشد، به عنوان مثال اگر اطلاعات یا تفسیرهای نادرستی در این فرآیند وجود داشته باشد، ممکن است تصمیم‌گیری‌های نادرست و ناپایداری در مدیریت شهری ایجاد شود.

نمونه ای از این روند می تواند سیستم هوش مصنوعی Palantir باشد که در حال حاضر در چندین شهر ایالات متحده به کار گرفته شده است. از آن برای پیش بینی محل وقوع جنایات و اینکه چه کسی درگیر است و انتقال این اطلاعات به پلیس استفاده می شود. دریافت ظرفیت هوش مصنوعی برای تعیین اینکه چه کسی در یک شهر «خوب» یا «بد» است، یکی از بحث‌برانگیزترین قدرت‌های شهرسازی هوش مصنوعی می باشد که به آن پلیس پیش‌ گو هم گفته می شود.

همچنین هزینه زیست محیطی شدید فناوری هوش مصنوعی وجود دارد که به مقادیر زیادی انرژی نیاز دارد. در حالی که هوش مصنوعی از نظر پایداری وعده‌های زیادی را می‌دهد، اما وقتی به هزینه‌ها و کاربردهای واقعی آن در شهرها نگاه می‌کنیم، معایب آن می‌تواند بیشتر از جوانب مثبت باشد.

برخلاف پیش‌بینی‌های علمی تخیلی ما در مورد اینکه هوش مصنوعی کنترل زندگی ما را به دست می‌گیرد، ما تصمیم‌گیری‌های بیشتری را به الگوریتم‌ها واگذار می‌کنیم. در برخی از نقاط جهان می‌توانیم شهرهای جدیدی را ببینیم که قرار است کاملاً توسط هوش مصنوعی اداره شوند، شهرهایی که وسایل نقلیه خودران مردم را جابجا می‌کنند، ربات‌ها برای آن‌ها غذا می‌پزند و الگوریتم‌ها رفتار آنها را برای پیش‌بینی نیازهایشان تحلیل می‌کنند.

در چنین شرایطی، هوش مصنوعی به صورت خودکار و بدون نیاز به مداخله انسانی وظایف اجتماعی و مدیریتی را انجام می‌دهد. هر چقدر هوش مصنوعی استقلال بیشتری داشته باشد، ما کارهای کمتری انجام می دهیم. شهری که توسط انسان ها اداره نمی شود، بلکه توسط هوش مصنوعی، استقلال ذینفعان انسانی و رفاه بسیاری از مردم را به چالش می کشد، به ویژه زمانی که هوش مصنوعی تصمیم می گیرد که آیا فردی واجد شرایط وام مسکن یا بیمه عمر می باشد، یا خیر؟

پایان پیام/