به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  CNN، بر اساس تحقیقات جدید، التهاب ناشی از چربی شکم ممکن است با مراحل اولیه بیماری آلزایمر چندین دهه قبل از شروع علائم مرتبط باشد.

با بزرگ‌تر شدن اندازه شکم، مراکز حافظه در مغز کوچک‌تر می‌شوند.

بر اساس مطالعه، افراد ۴۰ و ۵۰ ساله با مقدار بیشتری چربی پنهان شکم «مقدار بیشتری از پروتئین غیرطبیعی به نام آمیلوئید در بخشی از مغز دارند که یکی از اولین مکان‌هایی ست که آلزایمر در آن رخ می‌دهد.

پلاک های بتا آمیلوئید در مغز یکی از سیگنال های بارز آلزایمر به همراه رگه های پروتئینی به نام تاو هستند. پلاک‌های آمیلوئید معمولاً ابتدا ظاهر می‌شوند و با پیشرفت بیماری، پلاک‌های تاو دیرتر ظاهر می‌شوند.

همچنین یک تفاوت جنسیتی وجود دارد. مردان رابطه بیشتری بین چربی شکم و آمیلوئیدشان نسبت به زنان دارند. دلیل مهم این مسئله این است که مردان چربی اطراف شکم بیشتری نسبت به زنان دارند.

این مطالعه همچنین رابطه بین چربی عمیق شکم و آتروفی مغز یا از بین رفتن ماده خاکستری را در بخشی از مرکز حافظه مغز به نام هیپوکامپ نشان داده است.

آتروفی مغز یکی دیگر از نشانگرهای زیستی بیماری آلزایمر می باشد.

ماده خاکستری مغز حاوی اکثر سلول های مغزی می باشد که به بدن می گویند چه کاری انجام دهد. ماده سفید از الیافی تشکیل شده است که معمولاً در بسته‌هایی به نام مجاری توزیع می‌شوند که اتصالات بین سلول‌های مغز و بقیه سیستم عصبی را تشکیل می‌دهند.

افرادی که مقدار بیشتری از چربی موجود در ناحیه شکم را دارند، در مسیرهای وسیع ماده سفید مغز سطوح بیشتری از التهاب را نشان می دهند.

در صورت عدم وجود یک سیستم عملکردی مانند ماده سفید مغز، مغز قادر به ارتباط کافی با قسمت‌های مختلف مغز و بدن نمی‌باشد. ماده سفید مغز مسئول ارتباط و ارسال اطلاعات بین نقاط مختلف مغز و همچنین بین مغز و سایر بخش‌های بدن می باشد. بنابراین، برای عملکرد موثر مغز و ارتباط مناسب با بخش‌های مختلف بدن، وجود یک ساختار مانند ماده سفید بسیار حیاتی می باشد.

چربی اطراف شکم و التهاب

وقتی به چربی فکر می کنیم، بیشتر ما به چربی زیر پوستی فکر می کنیم، نوعی چربی که می توانید زیر پوست یا در امتداد دور کمر خود تجربه کنید. چربی زیر پوستی معمولا ۹۰ درصد بدن را تشکیل می دهد.

چربی اطراف شکم در پشت ماهیچه های شکم، در عمق شکم پنهان می شود و خود را به دور اندام های حیاتی می پیچد. هر دو نوع هورمون‌ها و سایر مولکول‌ها ترشح می‌کنند، اما کارشناسان می‌گویند چربی اطراف شکم از نظر متابولیکی فعال‌تر می باشد و سیگنال‌هایی را ارسال می‌کند که می‌تواند باعث مقاومت به انسولین و سایر مشکلات سلامتی شود.

چربی زیر پوستی معمولاً با مقاومت به انسولین مرتبط نمی باشد. با این حال، هر چه سطح چربی اطراف شکم بالاتر باشد، فرد مقاومت بیشتری به انسولین دارد که باعث التهاب در بدن و مغز می شود.

مقاومت به انسولین زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های بدن به انسولین، هورمونی که برای تنظیم سطح قند خون ضروری می باشد، پاسخ نمی‌دهند. این وضعیت اغلب منجر به دیابت و مجموعه ای از بیماری های مزمن دیگر می شود.

فرض بر این است که التهاب در سلول‌های چربی منجر به مقاومت به انسولین می‌شود و این فرایند به سرعت توسط چربی اطراف شکم پیش می‌رود. پس از آن مقاومت به انسولین باعث التهاب می شود که رسوب آمیلوئید که یکی از نشانگرهای کلیدی بیماری آلزایمر می باشد را به سرعت افزایش می دهد. به همین دلیل است که افراد مبتلا به دیابت دو برابر خطر ابتلا به آلزایمر را دارند.

MRI های گران قیمت تمام بدن و اسکن های بدن دقیق ترین راه برای اندازه گیری چربی اطراف شکم هستند، اما بسیاری از تخمین ها بر اساس دور کمر یا اندازه کمر متناسب با قد استفاده می کنند.

در مورد زنان، ۳۵ اینچ (۸۹ سانتی متر) یا بیشتر به این معنی می باشد که شما در معرض خطر مشکلات سلامتی ناشی از چربی اطراف شکم هستید. در مورد مردان، این عدد ۴۰ اینچ (۱۰۲ سانتی متر) یا بیشتر می باشد.

صرف نظر از وزن، افراد باید متوجه شوند که آیا چربی اطراف شکم پنهان دارند یا خیر…

حتی افراد لاغر هم می توانند چربی اطراف شکم اضافی داشته باشند. این افراد از بیرون لاغر، و از داخل چاق هستند، وقتی فردی ورزش کند اما رژیم غذایی نامناسبی داشته باشد این اتفاق می افتد. به عنوان مثال، آسیایی ها چربی اطراف شکم بیشتری نسبت به سیاه پوستان، سفیدپوستان یا اسپانیایی تبارها دارند.

چربی اطراف شکم به رژیم غذایی و ورزش به خوبی پاسخ می دهد. از دست دادن چربی اطراف شکم با رژیم غذایی و ورزش آسان تر از از دست دادن چربی زیر پوستی می باشد زیرا چربی اطراف شکم راحت تر متابولیزه و سوزانده می شود.

چندین مورد وجود دارد که می تواند چربی بدن را از منظر ورزش و تغذیه هدف قرار دهد.

رژیم غذایی سالم داشته باشید و به طور منظم ورزش کنید، که باید چند بار در هفته تمرین قدرت عضلانی همراه با چربی سوزی، تمرینات هوازی با شدت کمتر به مدت ۴۵ تا ۶۰ دقیقه، چند بار در هفته را شامل شود.

غذاهای فرآوری‌شده را حذف یا کاهش دهید، اندازه وعده‌ها را کاهش دهید، نوشیدنی‌های شیرین را با آب جایگزین کنید، گوشت‌های فرآوری شده را محدود کنید، و گوشت و محصولات لبنی پرچرب مانند پنیر و کره را که مملو از چربی‌های اشباع هستند، کاهش دهید.

همچنین نوشیدن الکل از هر نوعی که باشد، دور کمر را بزرگ می کند.

مراقب خواب خود هم باشید. مطالعات نشان داده افرادی که کمتر از شش ساعت در روز می‌خوابند، سطح آمیلوئید بیشتری در مغزشان دارند.

پایان پیام/