به گزارش عدل البرز به نقل از readwrite، برنامه‌های هوش مصنوعی (AI) قادرند تصمیمات خودکار بگیرند و اقدامات امنیتی را به صورت پیوسته در طول شبانه‌روز پیاده‌سازی کنند. این برنامه‌ها توانایی تحلیل داده‌های ریسک بسیار بیشتری نسبت به ذهن انسانی را دارند. شبکه‌ها یا سیستم‌های ذخیره‌سازی داده‌ها که تحت حفاظت یک برنامه هوش مصنوعی قرار دارند، به طور مداوم تحت حفاظت به‌روزرسانی شده‌اند و همواره در حال مطالعه واکنش به حملات سایبری در جریان هستند. به این ترتیب، ارائه دهنده‌های AI امکاناتی را فراهم می‌کنند که به صورت مداوم مشکلات امنیتی را مورد بررسی قرار داده و تدابیر مورد نیاز را به منظور مقابله با حملات سایبری اجرا ‌کنند.

مردم برای اجرای اقداماتی که از داده ها یا سخت افزار آنها در برابر مجرمان سایبری محافظت می کند، به کارشناسان امنیت سایبری نیاز دارند. جرایمی مانند حملات فیشینگ و انکار سرویس همیشه اتفاق می افتد. در حالی که کارشناسان امنیت سایبری باید کارهایی مانند مطالعه استراتژی‌های جدید جرایم سایبری را برای مبارزه موثر با فعالیت‌های مشکوک انجام دهند، برنامه‌های هوش مصنوعی مجبور نیستند این کار را انجام دهند.

آیا مردم می توانند به هوش مصنوعی در امنیت سایبری اعتماد کنند؟

پیشرفت‌ها در هر حوزه‌ای مزایا و معایبی را به همراه دارند. هوش مصنوعی به صورت روز و شب اطلاعات کاربران را حفظ می‌کند و در عین حال به طور خودکار از حملات سایبری در جایی دیگر درس می‌گیرد. در این فرآیند، جایی برای خطاهای انسانی که ممکن است منجر به نادیده گرفتن شبکه آسیب‌پذیر یا داده‌های تخریبی شود، وجود ندارد. به این ترتیب، هوش مصنوعی می‌تواند در جلوگیری از خطرات ناشی از خطاهای انسانی موثر باشد و ممکن است برای حفظ اطلاعات کاربران در برابر حملات سایبری بسیار مفید باشد.

به هر حال، نرم‌افزارهای هوش مصنوعی نیز می‌توانند خود یک ریسک باشند. حمله به این نرم‌افزارها امکان‌پذیر است زیرا آنها نیز یک قسمت از سیستم کامپیوتر یا شبکه هستند. در عین حال، مغز انسان به همان اندازه به نرم‌افزارهای مخرب حساس نمی باشد. بنابراین، در مورد استفاده از نرم‌افزارهای هوش مصنوعی، باید نکات امنیتی را به دقت مورد بررسی قرار داد و تدابیر لازم را برای محافظت از آنها در برابر حملات مخرب اتخاذ کرد.

تصمیم گیری در مورد اینکه آیا هوش مصنوعی باید به اقدامی پیشرو در امنیت سایبری یک شبکه تبدیل شود، تصمیمی پیچیده می باشد.

مزایای هوش مصنوعی در امنیت سایبری

وقتی مردم یک برنامه هوش مصنوعی را تصور می کنند، احتمالاً به آن مثبت فکر می کنند. برنامه‌های هوش مصنوعی خطرات ایمنی را در محیط‌های کاری بالقوه خطرناک کاهش می‌دهند تا کارمندان در شرایط، ایمن‌تری باشند. همچنین دارای قابلیت‌های یادگیری ماشینی (ML) می باشد که داده‌های فوری را جمع‌آوری می‌کند تا قبل از اینکه افراد بتوانند بر روی پیوندها کلیک کنند یا اسناد ارسال شده توسط مجرمان سایبری را باز کنند، تقلب را شناسایی می‌کند.

تصمیم گیری هوش مصنوعی در امنیت سایبری می تواند راهی برای آینده باشد. علاوه بر کمک به افراد در صنایع متعدد، می تواند امنیت دیجیتال را به این روش های مختلف بهبود بخشد.

به صورت شبانه روزی نظارت می کند

حتی ماهرترین تیم های امنیت سایبری نیز باید گهگاه بخوابند. هنگامی که آنها شبکه های خود را نظارت نمی کنند، نفوذها و آسیب پذیری ها همچنان یک تهدید باقی می مانند. هوش مصنوعی می تواند داده ها را به طور مداوم تجزیه و تحلیل کند تا الگوهای بالقوه ای را که نشان دهنده یک تهدید سایبری ورودی می باشد، شناسایی کند. از آنجایی که حملات سایبری جهانی هر ۳۹ ثانیه یکبار اتفاق می افتد، هوشیاری برای ایمن سازی داده ها بسیار مهم می باشد.

می تواند زیان مالی را به شدت کاهش دهد

یک برنامه هوش مصنوعی که آسیب‌پذیری‌های شبکه، ابر و برنامه‌ها را رصد می‌کند، از ضرر مالی پس از حمله سایبری نیز جلوگیری می‌کند. بر اساس جدیدترین داده ها با توجه به افزایش اشتغال از راه دور، شرکت ها بیش از ۱ میلیون دلار در هر حمله از دست می دهند. شبکه های خانگی، تیم های داخلی فناوری اطلاعات را از کنترل کامل امنیت سایبری یک کسب و کار باز می دارند. هوش مصنوعی به کارمندان از راه دور دسترسی پیدا می کند و یک لایه امنیتی اضافی در خارج از دفاتر حرفه ای ایجاد می کند.

گزینه های اعتبارسنجی بیومتریک را ایجاد می کند

افرادی که به سیستم‌هایی با قابلیت‌های هوش مصنوعی دسترسی دارند، می‌توانند با استفاده از اعتبارسنجی بیومتریک وارد حساب‌های خود شوند. اسکن چهره یا اثر انگشت شخص، به جای یا علاوه بر رمزهای عبور سنتی و احراز هویت دو مرحله‌ای، اعتبار ورود بیومتریک ایجاد می‌کند.

داده های بیومتریک نیز به جای داده های خام به صورت مقادیر عددی رمزگذاری شده ذخیره می شوند. اگر مجرمان سایبری این مقادیر را هک کنند، مهندسی معکوس و استفاده از آنها برای دسترسی به اطلاعات محرمانه تقریبا غیرممکن خواهد بود.

به طور مداوم یاد می گیرد که تهدیدها را شناسایی کند

وقتی تیم‌های امنیتی فناوری اطلاعات با نیروی انسانی می‌خواهند تهدیدات جدید امنیت سایبری را شناسایی کنند، باید آموزش‌هایی را ببینند که ممکن است روزها یا هفته‌ها طول بکشد. برنامه های هوش مصنوعی به طور خودکار خطرات جدید را یاد می گیرند. آن‌ها همیشه آماده به‌روزرسانی‌های سیستمی هستند که آنها را در مورد آخرین روش‌هایی که مجرمان سایبری در تلاش برای هک کردن فناوری خود هستند، آگاه می‌کند.

به روز رسانی مداوم روش های شناسایی تهدید به این معنا می باشد که زیرساخت شبکه و داده های محرمانه ایمن تر از همیشه هستند.

خطای انسانی را از بین می برد

هر کسی می تواند متخصص پیشرو در زمینه خود باشد و در معرض خطای انسانی هم قرار داشته باشد. مردم خسته می شوند، کارها را به تعویق می اندازند و فراموش می کنند که گام های اساسی را در نقش خود بردارند. هنگامی که این اتفاق برای فردی در یک تیم امنیتی فناوری اطلاعات رخ می دهد، می تواند منجر به نادیده گرفته شدن یک وظیفه امنیتی شود که شبکه را در برابر آسیب پذیری ها قرار می دهد.

هوش مصنوعی خسته نمی شود یا آنچه را که باید انجام دهد فراموش نمی کند. کاستی های احتمالی ناشی از خطای انسانی را برطرف می کند و فرآیندهای امنیت سایبری را کارآمدتر می کند.

نگرانی های احتمالی را در نظر می گیرد

مانند پیشرفت هر گونه فناوری جدیدی، هوش مصنوعی هم خطراتی بهمراه  دارد. از آنجایی که این فناوری به تازگی شکل گرفته، به همین دلیل، کارشناسان امنیت سایبری باید این نگرانی های محتمل را در نظر بگیرند و وقتی به آینده تصمیم‌گیری هوش مصنوعی فکر می‌کنند، همه جوانب را ارزیابی کنند..

هوش مصنوعی موثر به مجموعه داده های به روز نیاز دارد

هوش مصنوعی نیازمند مجموعه داده به‌روز شده می باشد تا عملکرد برتر خود را حفظ کند. بدون دریافت ورودی از کامپیوترهای موجود در سراسر شبکه یک شرکت، هوش مصنوعی نمی‌تواند امنیتی را ارائه دهد که مشتریان انتظار دارند. اطلاعات حساس ممکن است در معرض خطر نفوذ قرار گیرند زیرا سیستم هوش مصنوعی نمی‌داند که آنها وجود دارند. بنابراین، حضور و استفاده از داده‌های جامع و به‌روز در سراسر شبکه بسیار مهم است تا هوش مصنوعی بتواند به طور کامل واکنش نشان دهد و از میزان امنیت مطلوب برخوردار باشد.

الگوریتم ها همیشه شفاف نیستند

برخی از روش‌های قدیمی‌تر حفاظت از امنیت سایبری برای متخصصان فناوری اطلاعات آسان‌تر می باشد. آنها به راحتی می توانند به هر لایه از اقدامات امنیتی برای سیستم های سنتی دسترسی داشته باشند، در حالی که برنامه های هوش مصنوعی بسیار پیچیده تر هستند.

جداسازی هوش مصنوعی برای داده کاوی جزئی برای افراد آسان نمی باشد زیرا قرار است به طور مستقل عمل کند. متخصصان فناوری اطلاعات و امنیت سایبری ممکن است آن را کمتر شفاف و بیشتر چالش برانگیز برای بهره‌برداری از آن در راستای منافع یک شرکت ببینند. استفاده از هوش مصنوعی در امنیت سایبری نیازمند اعتماد بیشتر به طبیعت خودکار سیستم می باشد. از این رو، ممکن است مردم در استفاده از این فناوری‌ها برای نیازهای امنیتی حساس خود احساس بی‌اطمینانی داشته باشند.

هوش مصنوعی همچنان می تواند تشخیص مثبت کاذب را ارائه دهد

الگوریتم‌های یادگیری ماشین جزئی از فرآیند تصمیم‌گیری هوش مصنوعی هستند. افراد بر روی این جزء حیاتی از برنامه‌های هوش مصنوعی برای شناسایی خطرات امنیتی اعتماد می‌کنند، اما حتی کامپیوترها هم کامل نیستند. به دلیل وابستگی به داده‌ها و نوآوری فناوری، تمامی الگوریتم‌های یادگیری ماشین ممکن است در شناسایی ناهنجاری‌ها اشتباه کنند.

وقتی یک برنامه امنیتی هوش مصنوعی یک ناهنجاری را شناسایی می‌کند، ممکن است به کارشناسان مرکز عملیات امنیت اعلام کند تا آن را به صورت دستی بررسی و از بین ببرند. اما همچنین برنامه ممکن است آن را به صورت خودکار حذف کند. این امر در مواجهه با تهدیدات واقعی مزیت می باشد، اما زمانی که پای شناسایی یک خطای مثبت نادرست در میان باشد، خطرناک است. یعنی یک شناسایی اشتباه می‌تواند به عنوان یک خطر واقعی تلقی شده و اقدامات امنیتی نامناسبی را به دنبال داشته باشد…

آماده‌سازی برای قابلیت تصمیم‌گیری هوش مصنوعی

هوش مصنوعی در حال حاضر به افراد در امنیت اطلاعات حساس کمک می‌کند. اگر بیشتر مردم شروع به اعتماد به تصمیم‌گیری هوش مصنوعی در امنیت سایبری برای استفاده‌های گسترده‌تر کنند، می‌تواند مزایای بالقوه در مقابل حملات آتی داشته باشد.

شناخت مخاطرات و مزایای پیاده‌سازی فناوری به روش‌های جدید همواره ضروری می باشد.. تیم‌های امنیت سایبری متوجه خواهند شد که بهترین راه برای پیاده‌سازی فناوری به روش‌های جدید می باشد، بدون اینکه سیستم‌های خود را در معرض ضعف‌های بالقوه قرار دهند.

انتهای پیام