به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از hls.com، تاثیر هوش مصنوعی بر امنیت سایبری روش‌هایی را که ما برای ایمن کردن پلتفرم‌های دیجیتال استفاده می‌کنیم، متحول می‌کند. هم استراتژی های جدید پیچیده ای را برای هدف قرار دادن سازمان ها در اختیار مهاجمان قرار می دهد و هم کسب و کارها را به مکانیزم های دفاعی قوی مجهز می کند.

با این که هوش مصنوعی می تواند روش های حمله خطرناک جدیدی را معرفی کند، اما بزرگترین تهدید فعلی تقویت روش های سنتی می باشد. یک مثال بارز در این زمینه فیشینگ می باشد. فیشینگ مبتنی بر هوش مصنوعی به معنای ایمیل‌هایی با ظاهری معتبرتر با زبان پیچیده‌تر و توزیع شده در تعداد بیشتری می باشد و تشخیص پیام‌های جعلی هم دشوارتر می شود.

با این که فیشینگ همه بخش‌ها را تحت تأثیر قرار می‌ دهد، اما برای دولت، بانک‌ها و خدمات مالی خطرناک تر می باشد. همه بخش‌هایی که داده‌های بسیار حساس را برای میلیاردها مصرف‌کننده در سراسر جهان مدیریت می‌کنند، باید مراقب باشند.

یک راه اصلی برای مبارزه با تهدیدات مبتنی بر هوش مصنوعی، افزایش امنیت هویتی می باشد.  یکی از راه‌حل‌های ممکن برای برطرف کردن این مسئله، استفاده از سیستم‌های هویت غیرمتمرکز می باشد. در این سیستم‌ها، تمام اطلاعاتی که هویت فرد را تشکیل می‌دهند، با استفاده از رمزنگاری، امضا و استفاده از کلیدهای دیجیتال، محافظت می‌شوند. این کلیدها به افراد امکان تأیید هویت فرد را می‌دهند، بدون اینکه جزئیات حساسی از هویت فرد به افراد خارجی منتشر شود.

سازمان‌ها باید روش‌های راستی‌آزمایی قوی را برای اتخاذ این رویکرد مدیریت هویت کنترل‌شده توسط کاربر (شامل احراز هویت مبتنی بر دانش، سند، بیومتریک و دستگاه) توسعه دهند.

خوشبختانه، کارشناسان معتقد هستند که این تغییر الگو امکان پذیر می باشد. تشخیص چهره، اثر انگشت و اسکن عنبیه همگی تأیید هویت سریع و دقیق را ارائه می دهند. به‌ویژه فناوری تشخیص چهره در سال‌های اخیر پیشرفت قابل‌توجهی داشته است، پیشرفتی که انقلابی در زمینه‌های مختلف، از جمله سفر (فعال کردن حمل و نقل ایمن) و بانکداری (برای تراکنش‌های ایمن)، تلفن‌های هوشمند (برای باز کردن قفل دستگاه‌ها) و سیستم‌های نظارتی ایجاد کرده است.

یکی دیگر از تاثیرات مثبت هوش مصنوعی بر امنیت سایبری پتانسیل دفاعی آن می شود. هوش مصنوعی می تواند برای تجزیه و تحلیل الگوهای رفتاری برای شناسایی دسترسی های غیرمجاز استفاده شود و در نتیجه لایه دیگری از امنیت را اضافه کند که به دنیای اطراف خود واکنش نشان می دهد و سازگار می شود. سیستم‌های هوش مصنوعی همچنین می‌توانند با شناسایی الگوها و ناهنجاری‌های غیرعادی در داده‌های شبکه، سیستم‌های هشدار اولیه را برای تهدیدات احتمالی ارائه دهند. سیستم‌های هوش مصنوعی همچنین می‌توانند به طور بالقوه به تهدیدات به صورت آنی و مستقل واکنش نشان دهند و زمان پاسخ را کاهش دهند.

در حال حاضر، هوش مصنوعی برای اجرای حجم بالایی از حملات به سازمان‌ها در سطح جهان استفاده می‌شود. بنابراین، استراتژی‌های دفاعی باید بر این اساس پیچیده‌تر شوند.

پایان پیام/