به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز ؛ همه ما در مورد “حالت سرخوشی دونده” شنیده ایم، اما آیا این سرخوشی ناشی از ورزش می تواند به اندازه داروهای ضد افسردگی موثر باشد؟

مطالعه ای جدید از سوی دانشگاه Vrije در آمستردام، اثرات داروهای ضد افسردگی و دویدن را بر اضطراب، افسردگی و سلامت کلی در یک دوره ۱۶ هفته ای مقایسه کرد است.

این مطالعه شامل ۱۴۱ بیمار مبتلا به افسردگی و/یا اضطراب بوده است. این افراد می توانستند انتخاب کنند که داروهای ضد افسردگی SSRI (مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین) مصرف کنند یا در دوره دویدن گروهی ۱۶ هفته ای شرکت کنند.

اکثر بیماران یعنی ۹۶ نفر از آنها دوره دویدن، و ۴۵ نفر دیگر داروهای ضد افسردگی را انتخاب کردند.

بر اساس نتایج این مطالعه، دویدن و داروها فواید مشابهی بر روی سلامت روان دارند.

از نظر سلامت جسمانی، دویدن بهبودهایی را نشان داده اما داروهای ضد افسردگی کمی تأثیر منفی داشته است.

یکی از مشکلات دویدن این بوده، در گروهی که درمان از طریق دویدن دریافت شده، تعداد افرادی که از این درمان انصراف داده اند، نسبت به گروهی که از داروهای ضد افسردگی استفاده کرده اند، بسیار بیشتر بوده است.

هدف از این مطالعه، تاثیر ورزش یا داروهای ضد افسردگی بر سلامت عمومی و سلامت روان افراد بوده است.

گروه ضد افسردگی از داروی اس سیتالوپرام  استفاده کردند که برای درمان افسردگی و اختلال اضطراب استفاده می شود.

گروه دونده در دو تا سه جلسه گروهی ۴۵ دقیقه ای “با نظارت دقیق” در هفته شرکت کردند.

با اینکه افراد بیشتری دویدن درمانی را انتخاب کردند، اما تنها ۵۲ درصد از آنها به این روال پایبند بودند.  82 درصد از افراد گروه ضد افسردگی هم از داروهای خود استفاده کردند.

در پایان دوره ۱۶ هفته ای، حدود ۴۴ درصد از افراد در هر دو گروه، بهبودی در علائم افسردگی و اضطراب را تجربه کردند.

هر دو روش درمانی، تقریباً به یک میزان به افسردگی کمک کرده است. داروهای ضد افسردگی عموماً تأثیر بدتری بر وزن بدن، تغییرات ضربان قلب و فشار خون داشته اما دویدن درمانی منجر به بهبود تناسب اندام عمومی و ضربان قلب شده است.

بسیاری از افراد ایده ورزش کردن را دوست دارند، اما حتی با اینکه فواید آن قابل توجه می باشد، انجام آن می تواند برایشان دشوار باشد.

داروهای ضد افسردگی برای اکثر افراد “به طور کلی ایمن و موثر” می باشند اما در مورد  تعدادی از افراد ممکن است دارای عوارض جانبی باشد.

 عدم درمان افسردگی منجر به نتایج بدتر می‌شود، بنابراین داروهای ضد افسردگی‌ به طور کلی یک انتخاب خوب محسوب می شوند اما همه بیماران با این داروها سازگار نیستند یا تمایلی به مصرف آن‌ها ندارند.

ورزش درمانی می‌تواند یک انتخاب خوب و شاید حتی بهتر در مورد تعدادی از بیماران باشد.

دویدن تنها روش اجرای ورزش درمانی نمی باشد. در واقع، مهم نیست که افراد در چه نوع تمرینی شرکت کنند، تا زمانی که شدت تمرین حداقل باشد، تناسب اندام ایجاد می شود و اگر افراد برای مدت طولانی به آن پایبند باشند، می تواند برای سلامت روحی و جسمی مفید باشد.

در هر دو گروه درمان، افرادی بودند که پاسخ گرفتند و افرادی هم بودند که نتیجه نگرفتند.

بنابراین، یافته‌ها حاکی از این مسئله نمی باشد که همه افراد افسرده می توانند دارو را متوقف کنند و به دویدن روی آورند.

بیمارانی که می خواهند داروهای ضد افسردگی را کاهش دهند باید با پزشک مشورت کنند، زیرا ممکن است این اقدام برای همه افراد مبتلا به افسردگی مناسب نباشد.

برخی از افراد با بکارگیری داروهای ضد افسردگی درمان می شوند، اما تعدادی دیگر هم می توانند از دویدن درمانی استفاده کنند. گروهی هم هستند که جهت بهبود افسردگی به هر دو روش نیاز دارند.

فعالیت‌های ورزشی می‌توانند تاثیرات بسیار قوی و مهمی در پیشگیری، کاهش و حتی درمان افسردگی داشته باشند.

پایان پیام/