با توجه به اینکه خانوارهای بیشتری به درآمدهای دوگانه برای گذران زندگی نیاز دارند و منابع کمتری برای مراقبت از کودکان در دسترس می باشد، بسیاری از کودکان حداقل برای چند ساعت در هفته تنها می مانند. این واقعیت مستلزم اجرای تدابیر امنیتی می باشد.

 به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  vaildaily ، “بچه‌های کلید دار” اصطلاحی ست که برای توصیف کودکانی در نظر گرفته می‌شد که بین سن ۷ تا ۱۲ سال هستند و بعد از مدرسه به خانه می‌آمدند، زیرا والدینشان در محل کار هستند و در خانه کسی حضور ندارد.

برای برخی از بچه‌ها، تجربه کلید دار بودن، همیشه یک تجربه منفی در نظر گرفته نمی شود. برای تعدادی از بچه‌ها، این زمان تنهایی ارزشمند می باشد. آنها می‌توانند مستقل از خانواده، دوستان و دیگران تنها باشند. آنها ممکن است این زمان را برای فکر کردن، خویشتن‌ داری، انجام تکالیف مدرسه یا کارهای خانه، یا تأمل در مورد زندگی و رویاهای هایشان اختصاص دهند.

در جوامع کشاورزی، اغلب کودکان در خانه تنها می مانند چون والدین در مزرعه یا دامداری کار می‌کنند. در دوران جنگ، پدران در جبهه بودند و مادران هم در محل کار بودند. بزرگترین نگرانی این بود که کودک ممکن بود به خودش آسیب برساند، سعی کند از یک لوازم خانگی استفاده کند یا به دنبال چیزی باشد که خارج از دسترسش میباشد و این مسئله منجر به آسیب وارد شدن یا مصرف ماده‌ای می‌شد که نمی‌دانستند مضر می باشد یا خیر.

اکنون در محیطی هستیم که هر دو والدین برای حمایت از خانواده مشغول به کار هستند و تهدیدات بیشتری نسبت به قبل وجود دارد. وقوع “خطر از طریق افراد ناشناخته” به شدت زمانی که فرد مخرب می‌داند که یک کودک تنهاست افزایش می‌یابد، و این تهدید تا اینترنت هم گسترش پیدا می کند؛ زیرا مخربان مهارت‌هایی دارند که بواسطه آنها اطلاعاتی از کودکان درباره محل زندگی شان استخراج می‌کنند و اگر تنها باشند به دنبال آنها می‌گردند. حتی یک پاسخ ساده در طول یک بازی آنلاین مانند “من فقط یک ساندویچ برای خودم درست کردم چون مادرم دیر از سرکار برمی گردد” کافی می باشد.

والدین می‌توانند اقداماتی انجام دهند تا اطلاعات مکانی و تصاویر مرتبط با محل تحصیل کودکان خود را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک نگذارند. به عنوان مثال، از انتشار عکس‌هایی که مکان مدرسه، پارک‌های نزدیک یا لباس تیم ورزشی را نشان می‌دهند، خودداری کنند. این کار می‌تواند جلوی شناسایی دقیق مکان توسط افراد خطرناکی نظیر بچه بازها را بگیرد، به خصوص زمانی که با سوالاتی به کودکان در اینترنت مراجعه می‌کنند و سعی می‌کنند اطلاعات بیشتری درباره مکان زندگی آن‌ها بدست آورند.

قوانین مربوط به ایمنی کودکان :

اگر پنجره شکسته یا در باز مشاهده کردید، وارد خانه خود نشوید. حتی اگر همه چیز خوب به نظر می رسد اما باز هم وارد نشوید.

هیچ کس را بدون حضور یک بزرگسال مورد اعتماد به خانه دعوت نکنید.

همیشه بلافاصله پس از ورود به خانه در را پشت سر خود قفل کنید. مطمئن شوید که همه پنجره ها بسته و قفل هستند. بررسی کنید که همه درها مانند بالکن و درهای پشتی هم قفل باشند.

در را به روی کسی باز نکنید، حتی اگر آشنا به نظر می رسید.

هرگز به کسی اطلاع ندهید که در خانه تنها هستید.

مطمئن شوید که همسایه قابل اعتمادی دارید که می توانید با آن تماس بگیرید یا در صورت نیاز از او کمک بگیرد.

لیستی از شماره تلفن های اضطراری را به همراه آدرس و شماره تلفن در اختیار کودک قرار دهید.

در زمستان، هوا زود تاریک می شود، حتماً چراغ های متعددی را در سراسر خانه روشن کنید تا وانمود کنید که در خانه چند نفر هستید. می توانید تلویزیون یا رادیو را در اتاق های مختلف روشن کنید.

حتما روش های ساده کمک های اولیه را یاد بگیرید و مطمئن شوید که کیت اورژانس کامل می باشد.

به طور مرتب با والدین یا اعضای خانواده تماس بگیرید تا بدانند شما در امان هستید.

نحوه استفاده از سیستم امنیتی خانه را یاد بگیرید.

اگر سگ دارید، تا زمانی که تنها هستید، او را در داخل نگه دارید. آنها به شما در مورد هر چیز غیرعادی هشدار می دهند و به شما کمک می کنند تا از خطر محافظت کنید.

یک برنامه اضطراری را تمرین کنید تا یاد بگیرید در مواقع آتش سوزی، جراحت یا سایر موارد اضطراری چه کاری انجام دهید.

اگر صدای غیرعادی در فضای باز شنیدید، بیرون نروید. در عوض، با همسایه یا والدین خود تماس بگیرید.

والدین ممکن است بخواهند برنامه‌ریزی کنند و بچه‌ها را آموزش دهند که در صورت بروز حمله یا نفوذ، چگونه به سرعت از محل فرار کنند و در مکان‌هایی پنهان شوند تا ایمن بمانند.

پایان پیام/