به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  dw، طبیعت پر سر و صدا می باشد. اگر روی یک صخره در جنگل، کوه یا در یک مزرعه بنشینید، معمولاً صدای جیر جیر یا صدای یا بلبل‌ها را می شنوید…

می‌دانیم که گاوها صدای خاص خود را دارند، میمون‌ها صداهایی را تولید می‌کنند که مخصوص تهدیداتی ست که با آن‌ها روبرو می‌شوند.

 در حال حاضر، دانشمندان به طور فزاینده ای از ابزارهای هوش مصنوعی برای مطالعه صداهای حیوانات، به ویژه سیستم های ارتباطی پیچیده استفاده می کنند.

دانشمندان از هوش مصنوعی برای مطالعه ارتباطات حیوانات استفاده می کنند.

درک ما از ارتباطات حیوانات در سال‌های اخیر رونق زیادی داشته و تا حدودی آن را مدیون هوش مصنوعی (AI) هستیم.

هوش مصنوعی به محققان این امکان را می‌دهد تا حجم عظیمی از داده‌های صوتی صداهای حیوانات را در چند ثانیه تجزیه و تحلیل کنند که بررسی آن برای انسان دهه‌ها  طول می‌کشد.

صدها ابزار هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل صدای گونه های مختلف وجود دارد.

DeepSqueak یک ابزار یادگیری ماشینی می باشد که گفتگوی جوندگان را رمزگشایی می‌کند.

DeepSqueak داده‌های صوتی خام صداهای جوندگان را استخراج، آن‌ها را با صداهایی با ویژگی‌های مشابه مقایسه می‌کند و بینش‌هایی درباره رفتار حیوانات ارائه می‌دهد.

موش‌ها از صداهای فراصوت (USV) استفاده می‌کنند. صداهایی با فرکانس بالای ۵۰ کیلوهرتز (کیلوهرتز) که شبیه به صدای خنده توصیف شده‌اند..

موش‌ها همچنین صداهایی با فرکانس ۲۲ کیلوهرتز دارند که در شرایط منفی مانند احساس درد یا بیماری به کار می‌روند.

انسان ها نمی توانند این صداها را بشنوند زیرا خارج از محدوده فرکانسی هستند که انسان می تواند بشنوند، اما DeepSqueak و ابزارهای دیگر می توانند به ما در رمزگشایی آنها کمک کنند.

از زمان معرفی DeepSqueak در سال ۲۰۱۸، این ابزار برای مطالعه رفتار اجتماعی جوندگان، مصرف مواد مخدر، اوتیسم و موارد دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین برای استفاده با بسیاری از گونه های دیگر مانند دلفین ها، میمون ها و پرندگان هم اصلاح شده است.

ابزارهای هوش مصنوعی تجزیه و تحلیل تن صداهای USV را بصورت خودکار انجام می دهند به همین خاطر در زمان صرفه‌جویی می شود. اما هنوز هم این مسئولیت به عهده انسان می باشد که تصمیم بگیرد این گفتارها یا صداها چه معنایی دارند.

هوش مصنوعی و ابزارهای یادگیری عمیق معجزه گر نیستند و قرار نیست ناگهان همه صداهای حیوانات را به انگلیسی ترجمه کنند. کار سخت توسط زیست شناسانی انجام می شود که باید حیوانات را در موقعیت های مختلف مشاهده کنند و صداها را به رفتارها و احساسات و… مرتبط کنند.

آیا حیوانات زبان دارند؟

ارتباطات اساساً انتقال اطلاعات می باشد. همه حیوانات به نحوی با هم از طریق بو، فرمون، رفتار و صدا ارتباط برقرار می کنند.

بله، بر اساس اطلاعات موجود، حیوانات دارای اشکالی از زبان هستند.

زبان یک ابزار پیشرفته ویژه برای برقراری ارتباط می باشد که به نظر می رسد منحصر به انسان باشد.

زبان به دلیل توانایی آن در ایجاد و حفظ باورها، روابط و هویت های فرهنگی، منحصر به انسان می باشد.

زبان انسان همچنین به ما این امکان را می دهد که افکار و احساسات درونی خود را برای سایر انسان ها بیان کنیم. حیوانات دیگر با صداها و اعمال خود قادر به انجام این کار نیستند.

مردم در مورد اینکه دقیقاً چه چیزی زبان را تعریف می کند و اینکه آیا برخی از عناصر ارتباط حیوانی مشابه زبان انسان می باشد بحث می کنند. جوندگانی که ما مطالعه می کنیم مطمئناً بسیار اجتماعی و بسیار ارتباطی هستند. صداهایی که آنها تولید می کنند بسیار متنوع می باشد و انواع مختلفی از اطلاعات را در برمیگیرند.

درک ارتباط حیوانات بسیار فراتر از کنجکاوی انسان می باشد. بنابراین هوش مصنوعی برای حیواناتی که هر روز می بینیم، مفید خواهد بود. دانشمندان و سازمان های دیگر از هوش مصنوعی برای نظارت بر تنوع زیستی حیوانات در طبیعت استفاده می کنند.

محققان دانشگاه وورتسبورگ آلمان از میکروفون برای ضبط مناظر صوتی جنگل های بارانی استفاده کرده اند و سر و صدای آواز حیوانات از جمله حشرات و پرندگان را برای نظارت بر فرایند بازسازی تنوع زیستی تجزیه و تحلیل کردند.

پروژه گونه های زمین (ESP) همچنین از هوش مصنوعی برای نظارت بر تنوع زیستی استفاده می کند.

استفاده از هوش مصنوعی برای درک ما از ارتباطات حیوانات، به ما کمک می کند تا با سایر گونه های زنده ارتباط برقرار کنیم و از آنها محافظت کنیم.

پایان پیام/