به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  fintech، تکنولوژی همه چیز را به ویژه در بخش خدمات مالی تغییر داده است. به لطف پیشرفت‌های فناوری، فعالیت‌های بانکی و مالی مانند افتتاح حساب، انتقال وجوه یا درخواست وام‌های شخصی‌سازی شده اکنون کارهایی بدون زحمت و مقیاس‌پذیر هستند. با این حال، این تحول تکنولوژیک مسیر را برای تحولی قابل توجه در کلاهبرداری و جرایم مالی هموارتر کرده است.

مجرمان دیگر نیازی به ارتکاب جرایم حضوری ندارند. آنها اکنون می توانند در پشت پرده امنیت هویت های جعلی، اغلب از مکان های دورافتاده بدون توافق نامه های استرداد فعالیت کنند. اتوماسیون فعالیت های متقلبانه ابعاد این جنایات را افزایش داده است. به عنوان مثال، در حالی که باز کردن یک حساب جعلی برای یک سود مالی کوچک ممکن است ناچیز به نظر برسد، اما توانایی ایجاد ۱۰۰۰۰۰ حساب در عرض چند روز با استفاده از اسکریپت های خودکار به طور چشمگیری معادله ریسک را تغییر می دهد.

یک میدان نبرد کلیدی در این سناریو، تأیید هویت مشتری، به ویژه در مورد مستندات می باشد. دیجیتالی کردن اسناد پیامدهای دوگانه دارد: تجربه ای راحت و بی دردسر برای ورود مشتری را ارائه می دهد و به طور همزمان خطر تقلب در مقیاس بزرگ را محیا می کند. اینجاست که مفهوم کلاهبرداری سریالی مطرح می شود و مقیاس تقلب در اسناد را دوباره تعریف می کند.

کلاهبرداری سریالی به دو شکل اصلی ظاهر می شود: غیرمتمرکز و متمرکز. کلاهبرداری سریالی غیرمتمرکز شامل مدل‌های تقلب خرده‌فروشی به‌عنوان سرویس، توزیع اشکال کلاهبرداری قابل ویرایش در پلتفرم‌هایی مانند رسانه‌های اجتماعی و بازارهای آنلاین می باشد. این خدمات افرادی را هدف قرار می دهند که دانش فنی لازم برای ایجاد اسناد جعلی را ندارند و اغلب بر روی فرایندهای تسهیل امور آنلاین و فرآیندهای انتخاب مستاجر تأثیر می گذارد.

از سوی دیگر، کلاهبرداری سریالی متمرکز شامل عملیات پیچیده تر و شبیه به یک استارت آپ می باشد. این شرکت‌ها از اتوماسیون و آزمایش‌های تکراری برای دور زدن کنترل‌ها استفاده می‌کنند و جرایم سازمان‌یافته را در مقیاسی بی‌سابقه ممکن می‌سازند. چنین کلاهبرداری در ارائه دهندگان پرداخت، بانک ها و بازارهای مالی رایج می باشد.

برای موسسات مالی، کلاهبرداری سریالی دو چالش عمده را به همراه دارد. اول، اتوماسیون پردازش اسناد که در عین کارآمد بودن، آسیب‌پذیری‌ها را در اسناد جعلی ممکن می سازد. ثانیاً، حجم انبوه اسناد تقلبی، شناسایی و ردیابی مؤثر این جنایات را برای مبارزان کلاهبرداری تقریباً غیرممکن می‌کند.

برای مبارزه با این امر، موسسات مالی باید سیستم های مقایسه ای را به کار گیرند که تمام اسناد دریافتی و رفتارهای مرتبط را ارزیابی کند. با این که نظارت انسانی حیاتی می باشد، اما باید با فناوری پیشرفته که قادر به شناسایی و خوشه‌بندی فعالیت‌های متقلبانه مرتبط باشد، تکمیل شود.

پایان پیام/