دانستنی های حقوقی خود را افزایش دهید؛
پایگاه خبری عدل البرز :سازش یکی از طرق حل اختلاف است که در مواد ۱۷۸ الی ۱۹۳ قانون آیین دادرس مدنی بیان شده است، طرفین دعوی میتوانند در هر مرحلهای از دادرسی سازش نمایند و صورتی که در دادرسی خواهان یا خوانده، چند نفر هم باشند هر کدام از آنان میتوانند جدا از سایرین با طرف خود سازش کنند. سازش بین طرفین ممکن است در دفتر خانه اسناد رسمی و یا در دادگاه اتفاق بیفتد.
بهرحال بهترین و سریعترین راه برای حل هر اختلافی سازش و توافق بین طرفین است ، از این رو قانونگذار در قانون آیین دادرسی مدنی مبحثی را به سازش اختصاص داده است و طرفین دعوی در هر مرحلهای از دادرسی میتوانند از طریق صلح و سازش دعوی خود را خاتمه دهند. سازش در لغت به معنای خوش رفتاری، سازگاری و حصول توافق بین دو طرف است. درخواست سازش هم میتواند قبل از اقامه دعوا و هم بعد از اقامه دعوا باشد.
سازش
سازش ممکن است در دادگاه صورت بگیرد یا در خارج از دادگاه. اگر سازش در دادگاه صورت پذیرد دادگاه به موجب سازش نامه که در پرونده قید مینماید طرفین را به اجرای آن ملزم مینماید.
همچنین امکان صلح و سازش در شورای حل اختلاف نیز وجود دارد که شورا در پی وقوع سازش گزارش اصلاحی صادر کرده و در صورت عدم سازش در شورای حل اختلاف، پرونده به دادگاه فرستاده میشود.
نحوه و مراحل درخواست سازش
هر فردی به دلایل مختلف از جمله نداشتن ادله کافی برای اثبات دعوی خود و یا منصرف شدن از دعوا خود، در مورد هر ادعایی میتواند از دادگاه به طور کتبی درخواست سازش کند که طرف دعوی را برای سازش دعوت کند.
دادگاه دعوت نامهای را برای طرف دعوی ارسال میکند. بعد از حضور دو طرف دعوی، سعی در صلح و سازش بین طرفین میشود.
زمانی که سازش در دادگاه واقع شود، موضوع سازش و شرایط آن به ترتیبی که واقع شده در صورت مجلس نوشته و به امضای طرفین دعوی و دادرس میرسد. دادگاه طرف دعوا را با ابلاغ دعوت نامه برای صلح و سازش به دادگاه دعوت میکند.
با حضور طرفین پس از حصول سازش دادگاه رسیدگی به پرونده را خاتمه میدهد و سازش نامهای را تنظیم میکند که نسبت به طرفین نافذ و معتبر است و مانند حکم دادگاه به موقع به اجرا گذاشته میشود.
در صورتی طرف در دادگاه حضور پیدا نکند و یا سازش صورت نگیرد، دادگاه در صورت مجلس قید میکند و به درخواست کننده سازش برای اقدام قانونی اعلام مینماید.
انتهای پیام/
