به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  forbes، در آینده، وقتی به یک فرودگاه وارد می‌شوید، صف‌های طولانی و سنتی که معمولاً در فرودگاه‌ها دیده می‌شود، جای خود را به تجربیاتی بدون وقفه و بدون نیاز به انتظار، که توسط دستگاه‌های هوشمند اداره می‌شوند، می دهند. این روند؛ مفهوم فرودگاه ۴٫۰ می باشد که به معنای دوره‌ای است که در آن فرودگاه‌ها به تجربیات پویا و شخصی‌سازی شده برای مسافران تبدیل می‌شوند.

فرودگاه ۴٫۰ تصویر کاملاً متفاوتی را ارائه می دهد. در این فرودگاه، تشخیص چهره فراتر از بحث امنیت می باشد، و برنامه های مجهز به هوش مصنوعی نیازهای افراد را پیش بینی می کنند. در واقع این روند نوعی تغییر الگوست که امکانات و فرصت های زیادی را فراهم می کند.

فرودگاه‌ها در آینده

یک سفر متصل و بدون وقفه

روزهای صف های طولانی و کارت های پرواز کاغذی گذشته است. فرودگاه‌های فردا از فناوری‌های پیشرفته برای بهبود تجربه کلی سفر استفاده می‌کنند. تشخیص چهره، اسکن‌های بیومتریک و بررسی‌های امنیتی مبتنی بر هوش مصنوعی استاندارد می‌شوند و فرایند سفر از زمانی که مسافران وارد فرودگاه می‌شوند و تا زمانی که وارد هواپیما می‌شوند، برای شان ساده‌تر می شود  و زمان صف مسافران ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش می‌ یابد. این کارآیی جدید به ما زمان بیشتری می دهد تا مغازه های پر جنب و جوش فرودگاه، رستوران های لذت بخش و گزینه های سرگرمی بیشتری را کشف کنیم.

برنامه‌های سفر یکپارچه، همراهان قابل اعتمادی برای ما خواهند بود که سفرهایمان را از ابتدا تا انتها با خدمات شخصی‌سازی شده و تبلیغات هدفمند مدیریت می‌کنند. همچنین، انتخاب‌های کیف سفر شخصی‌سازی شده، تضمین می‌کند که ما بدون مشکلات سفر کنیم و به راحتی در فرودگاه حرکت کنیم و در تجربیات معنادار شرکت کنیم. این توسعه‌ها منابع جدید درآمدی را برای فرودگاه‌ها فراهم خواهند کرد، مانند مراکز بازی مجازی. کاهش صف‌های تخلیه بار و صف‌های امنیتی، فضای ترمینال را برای ارائه‌ی خدمات فروشگاهی و سرگرمی بیشتر آزاد می‌کند.

مشتریان متنوع تر

در آینده نزدیک، فرودگاه ها از طیف متنوع تری از مشتریان با توجه به سن، توانایی فیزیکی و پیشینه فرهنگی استقبال خواهند کرد. تا سال ۲۰۴۰، منطقه خاورمیانه و آسیا-اقیانوسیه منجر به تقاضای جهانی مسافران هوایی خواهد شد و تا سال ۲۰۴۵، آسیا-اقیانوسیه از نظر ترافیک مسافری از آمریکای شمالی پیشی خواهد گرفت و فرودگاه ها را ملزم به تطبیق بر این اساس خواهد کرد.

این تقاضا امکان دسترسی به مقاصد جدید و سفر مستقیم از شهرهای مرتبه دوم به شهرهای مرتبه دوم را فراهم می‌کند. با پیر شدن جمعیت جهانی، فرودگاه‌ها در حال تطبیق می باشند تا تجربه سفری راحت برای سالمندان را تضمین کنند. این مورد شامل فناوری بدون تماس و نشانه‌گذاری هوشمند برای کمک به افرادی با مشکلات حرکتی یا حسی می باشد. ترمینال‌ها به گونه‌ای طراحی می‌شوند که ناوبری آسان، کاهش مسافت‌های پیاده‌روی طولانی و کاهش استرس فیزیکی را در نظر دارند.

سایر فناوری‌ها برای مسافران سالمند می‌توانند شامل صندلی‌های چرخدار خودکار و راهنمایی واقعیت افزوده باشند. در صورت استفاده از صندلی‌های چرخدار خودکار، این افراد می‌توانند به طور خودکار و بدون نیاز به کمک دیگران در فضاهای فرودگاهی حرکت کنند. همچنین، از طریق راهنمایی واقعیت افزوده، آنها می‌توانند با استفاده از دستگاه‌های هوشمند یا گوشی‌های هوشمند خود، به آسانی در فضاهای فرودگاهی جهت‌یابی کنند و به مقصدهای موردنظر خود برسند.

در صنعت گردشگری، تحولاتی رخ داده و شخصیت‌های جدیدی معرفی شده اند، از جمله مسافران تنها، افرادی که به دنبال تجربه‌های منحصر به فرد هستند و تأثیرگذاران رسانه‌های اجتماعی. همچنین، افزایش ترکیب سفرهای کاری و تفریحی، که با نام “Bleisure” شناخته می‌شود، دیده می‌شود. این افزایش مشتریان به فرودگاه‌ها امکان می‌دهد تا به نیازها و خواسته‌های خاصشان پاسخ دهند و تجربه سفر را به یک تجربه خاص و فراموش‌ناپذیر تبدیل کنند.

سفر به فرودگاه ۴٫۰ توسط یک ادغام بی‌وقفه از شبکه‌های اینترنت اشیاء (IoT)، اتصالات ۵G، تحلیل داده و هوش مصنوعی انجام می‌شود. سفر فرودگاهی ۲٫۰ با فرآیندهای خودکار و خدمات خودکار آغاز شد، اما فرودگاه ۴٫۰ به گونه ای تکامل یافته‌ که در آن عملیات کاملاً خودکار می باشند و تصمیم‌گیری‌ها توسط هوش مصنوعی پشتیبانی می‌شوند. استفاده از هوش مصنوعی در امنیت فرودگاه، از طریق تحلیل ویدئوهای زنده، غربالگری بیومتریک و پیش‌بینی رفتار، امنیت ما را بدون کاستن از کارایی تضمین می‌کند.

این دوران تحول آفرین ماهیت مشاغل فرودگاهی را هم بازتعریف خواهد کرد. از آنجایی که فناوری مستقل وظایف نظافت، نگهداری و خدمات مشتری را بر عهده می گیرد، کارگران انسانی این فرصت را خواهند داشت تا در نقش های پیچیده تر و محرک فکری شرکت کنند. ما شاهد آموزش مستمر کارکنان فرودگاه برای انطباق با فناوری ها و فرآیندهای در حال تغییر خواهیم بود. برای مثال،  ما با انبوهی از دستیاران کمکی از چرخ دستی های چمدان خودران و ربات های تحویل خودکار گرفته تا پاک کننده ها و مترجمان رباتیک روبرو خواهیم شد.

مرکز چندوجهی

تبدیل فرودگاه‌ها به قطب‌های پویا و چندوجهی، تعداد مسافران را به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌دهد و منجر به رشد درآمد در حوزه درآمدهای غیرهوایی خواهد شد. برای تبدیل شدن به مراکز چندوجهی، فرودگاه ها باید جابجایی یکپارچه بین حالت های مختلف سفر را فعال کرده و بخشی از یک سیستم جابجایی مسافر محور شوند.

در آینده، فرودگاه‌ها به عنوان مراکزی فراتر از دروازه‌های ورود و خروج عمل خواهند کرد. در این آینده، فناوری‌های زمینی و هوایی در فرودگاه‌ها با هم ترکیب و تلاقی خواهند شد. تصور کنید که در این آینده، وسایل نقلیه بدون راننده، تاکسی‌های پرواز خودکار و ایستگاه‌های قطارهای سریع در فرودگاه‌ها وجود دارند. فرودگاه‌ها قادر خواهند بود از مهارت‌های کلیدی، زمینه‌های موجود و دارایی‌های فعلی خود برای ایجاد مراکز پروازی هوایی جدید (vertiports) استفاده کنند، که باعث تولید جریان‌های جدید درآمدی در بازار حرکتی هوایی شهری می‌شوند. این مراکز یک بخش از مدل آئروتروپلیس را تشکیل می‌دهند که فرودگاه‌ها را به مقاصدها تبدیل می‌کند و نقش آن‌ها را از نقاط شروع و پایان سفر به نقاط جذاب و مقصدهای گردشگری تغییر می‌دهد.

فرودگاه های صفر کربنی

آینده فرودگاه‌ها به سمت مسئولیت‌پذیری و استفاده از فناوری‌های سبز حرکت می‌کند. فرودگاه‌ها از فناوری‌های محیط‌زیستی مانند باغ‌های عمودی، پنل‌های خورشیدی و سیستم‌های مدیریت پسماند نوآورانه استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، اجرای دیوارهای سبز بهبود کیفیت هوا و کاهش دما را ایجاد می‌کند و وسایل نقلیه برقی زمینی میزان انتشار کربن را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، فرودگاه‌ها به عنوان مراکز هیدروژن سبز شناخته می‌شوند که تولید هیدروژن را برای تأمین انرژی وسایل نقلیه و نیازهای انرژی فرودگاه انجام می‌دهند. در آینده، هواپیماهای مجهز به سوخت هیدروژن ممکن است به‌کار گرفته شوند.

تغییر درآمد

تاکنون، تحول درآمدهای غیر هوانوردی (NAR) کند بوده است. در حالی که کسب و کار اصلی فرودگاه‌ها خدمات مسافر و عملیات خواهد بود، اما با تطبیق به روندها و فناوری‌ها، منابع جدیدی از درآمدهای غیر هوانوردی خواهد بود. این مورد شامل یکپارچه‌سازی فضای مجازی و تجارت الکترونیک، خدمات حمل و نقل هوایی شهری، اتصال چند حالتی، مراکز انرژی و خدمات شارژ وسایل نقلیه الکتریکی می‌شود. پس از سال ۲۰۳۵، انتظار می‌رود که NAR حدود ۴۳٪ از کل درآمدها را تشکیل دهد.

نتیجه گیری

فرودگاه های آینده، ما را در یک تجربه سفر منحصر به فرد غوطه ور خواهند کرد که در آن کارایی، شخصی سازی و پایداری به هم می رسند. در این فرودگاه ها، اکتشاف نامحدود و امکانات بی پایان خواهد بود.

پایان پیام/