به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  Cybernews، روند رو به رشد محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی و دیپ فیک ها باعث می شوند که اعتماد مان را به اینترنت از دست بدهیم. آیا تمرکززدایی هویت می تواند راه حلی برای این مسئله باشد؟

اعتماد ما به دنیای دیجیتال به اندازه اعتماد ما به دنیای واقعی مهم می باشد، اما با رواج فزاینده دیپ فیک ها، انسان‌ها نمی‌دانند که چگونه باید با این تغییر کنار بیایند. طراحان و توسعه‌دهندگان پروتکل‌ها به طور مداوم در حال کار هستند تا اطمینان حاصل کنند که ارتباطات بین نرم‌افزارها و سیستم‌های کامپیوتری بر پایه‌های اعتماد فناوری ساخته شده‌اند. رمزگذاری، امضای دیجیتال، و احراز هویت به عنوان واسطه‌هایی برای اعتماد در دنیای دیجیتال به کار می‌روند.

دلیل موفقیت طرح‌هایی مانند فیشینگ و مهندسی اجتماعی این است که انسان‌ها در اینترنت تمایل دارند به انسان‌های دیگر اعتماد کنند. مرحله بعدی مهندسی اجتماعی استفاده از دیپ فیک می باشد، که خطرناک تر می باشد، زیرا آنها می توانند موانع تکنولوژیکی را فریب دهند و امنیت تأیید را به چالش بکشند.

استفاده روزافزون از دیپ فیک جهت از بین بردن اعتماد نوعی زنگ خطر ایجاد کرده است. رونق هوش مصنوعی، هوش مصنوعی مولد ارزان و در دسترس را با خود به همراه داشته و منجر به افزایش تعداد دیپ فیک ها شده است. عوامل مخرب دیپ فیک های ارزان برای ساختن یک پروفایل هویت جعلی و حتی ارائه اسناد مورد نیاز برای گذراندن فرآیند تأیید هویت ایجاد می‌کنند.

یکی از راه‌هایی که از سرویس‌های تأیید برای دور زدن کلاهبرداری‌های هویت مصنوعی استفاده می‌شود، ترکیب بیومتریک در فرآیند (تست‌های تشخیص چهره) می باشد، اما متأسفانه، دیپ فیک ها برای دور زدن چنین تست هایی هم استفاده می‌شوند.

رقابت با فناوری ناامیدکننده به نظر می‌رسد، اما یک تاکتیک دفاعی و امنیتی در حال ظهور که به عنوان پیشگیری از ضد دیپ فیک ارائه می‌شود، تمرکززدایی هویت می باشد. مدل غیرمتمرکز به‌جای تکیه بر یک ارائه‌دهنده هویت مخفی، بر رویکرد Web 3.0، با استفاده از فناوری دفتر کل توزیع‌شده (DLT)، از جمله بلاک چین، و ذخیره اطلاعات در یک کیف پول دیجیتال، متکی می باشد.
برخی مدعی هستند که هوش مصنوعی می تواند برای شناسایی سوء استفاده از اعتبارنامه های تأیید شده استفاده شود تا اطمینان حاصل شود که آنها ربوده نمی شوند و برای کلاهبرداری استفاده نمی شوند.

اگر این روش بسیار آسان می باشد، پس چه عاملی مانع از ایجاد یک هویت غیرمتمرکز توسط عوامل مخرب می شود؟ کلاهبرداران به طور بالقوه می توانند نحوه ایجاد اعتبارنامه های تأیید شده دیپ فیک و داشتن هویت جعلی برای سو استفاده را پیدا کنند.

هویت تأیید شده اما غیرمتمرکز یک مفهوم عالی می باشد، اما باید از فکر کردن به آن به عنوان راه حل کامل برای اعتماد پرهیز کرد. هویت غیرمتمرکز و مدارک تأیید شده آن باید همیشه پویا باشند و همیشه باید تأیید شوند، اما این رویکرد ممکن است با اصل غیرمتمرکزی در تضاد باشد.
شاید کل ایده غیرمتمرکز شدن در یک دنیای آنلاین غیرممکن باشد. اعتماد سایبری (Cyber reliance) اکنون به جای انطباق سایبری (Cyber resilience) جدید شده و یک نیاز ضروری محسوب می شود، به خصوص زمانی که امر هویت افراد مورد بحث قرار می‌گیرد. این چالش، چالشی است که جهان باید بر آن غلبه کند، اما متأسفانه رفع آن با یک راه‌حل ممکن نمی باشد. رفع آن به یک راه حل چند مرحله ای نیاز دارد و باید شامل قابلیت‌های مختلفی باشد.

پایان پیام/