به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز ، مستند به گزارش صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، پیش‌بینی می‌شود که جمعیت سالمندان هند تا سال ۲۰۵۰ دو برابر شود و از تعداد کودکان در این کشور پیشی بگیرد.

بر اساس گزارش صندوق جمعیت ملل متحد، تعداد افراد ۶۰ ساله و بالاتر از ۱۴۹ میلیون در سال ۲۰۲۲ به ۳۴۷ میلیون در سال ۲۰۵۰ افزایش خواهد یافت.

همچنین تا سال ۲۰۴۶ تعداد سالمندان در هند از کودکان ۰ تا ۱۴ ساله بیشتر خواهد شد و تعداد  افراد ۱۵ تا ۵۹ ساله هم کاهش خواهد یافت.

این کشور آسیای جنوبی، پرجمعیت ترین کشور جهان می باشد و در حال حاضر بیشترین جمعیت جوان را با ۶۵ درصد از هندی های زیر ۳۵ سال به خود اختصاص داده است.

بر اساس پیش‌بینی‌های آژانس ملل متحد، با اینکه جمعیت کلی هند از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۵۰ به میزان ۱۸ درصد افزایش خواهد یافت اما جمعیت سالمند آن ۱۳۴ درصد و افراد ۸۰ سال به بالا در همان دوره ۲۷۹ درصد افزایش خواهند داشت.

در واقع، تا سال ۲۰۵۰، از هر پنج نفر یک نفر در هند سالمند خواهد بود.

هند تنها کشوری نیست که با این مسئله مواجه شده، بقیه کشورهای جهان هم همین مسائل را تجربه خواهند کرد.

بر اساس پیش بینی صندوق جمعیت ملل متحد، تعداد افراد ۶۰ سال و بالاتر در سراسر جهان تا سال ۲۰۵۰ دو برابر شده و به ۲٫۱ میلیارد نفر خواهد رسید.

مشکلات و موانع

افزایش جمعیت سالخورده هند باعث ایجاد چالش های اجتماعی-فرهنگی و اقتصادی می شود. صندوق جمعیت ملل متحد معتقد می باشد که تعداد زنان بیوه افزایش خواهد یافت زیرا زنان معمولاً بیشتر از مردان عمر می کنند. با افزایش سن از ۶۰ تا ۸۰ سال، تعداد زنان مسن هم در مقایسه با تعداد مردان مسن به تدریج افزایش خواهد یافت. بنابراین، سیاست ها و برنامه ها باید به ویژه بر نیازهای ویژه این زنان مسن متمرکز شود.

زنان روستایی هند در مقایسه با افرادی که در مناطق شهری زندگی می‌کنند، به دلیل انزوا، حمل‌ونقل نامناسب که سفر از یک مکان به مکان دیگر را دشوار می‌کند، عدم ثبات درآمد و فقدان مراقبت‌های بهداشتی مناسب بیشتر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.

زنان بیوه‌ مسن اغلب تنها هستند و با کمترین حمایت و شیوع بیشتری از بیماری‌های مزمن روبرو می‌شوند که با محدودیت‌های عملکردی می باشد.

درآمد کم یا عدم وجود درآمد همراه با افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی مشکلات زیادی را برای جمعیت سالخورده این کشور بوجود می آورد.

بر اساس مطالعه ای در سال ۲۰۱۸، ۵۱ درصد از مردان ۶۰ سال و بالاتر کار می کردند، اما این درصد در مورد زنان ۲۲ درصد می باشد.

میزان مشارکت کار در افراد مسن از مناطق روستایی (۴۰٪) در مقایسه با مناطق شهری (۲۵٫۶٪) که بسیاری از سالمندان روستایی مشاغل کشاورزی مانند کشاورزی، ماهیگیری یا جنگلداری داشتند، بیشتر بود.

نرخ مشارکت در بازار کار در افراد مسن در مناطق روستایی (۴۰٪) نسبت به مناطق شهری (۲۵٫۶٪) بیشتر بود، در مناطق روستایی، بسیاری از سالخوردگان روستایی، کارهایی مانند کشاورزی، شیلات یا جنگلداری انجام می دهند.

پیری به طور مستقیم با وابستگی اقتصادی بخاطر از دست دادن درآمد و افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی مرتبط می باشد. مشارکت کم در اقتصاد رسمی دسترسی به مستمری ثابت را محدود می کند و ناامنی اقتصادی را افزایش می دهد.

پایان پیام/