آزار و اذیت آنلاین موضوع تازه ای نمی باشد اما با افزایش تعداد افرادی که از طریق پلتفرم‌های دیجیتالی به صورت دورکاری فعالیت می‌کنند، گزارش‌های مرتبط با این مسئله روز به روز بیشتر می شود.

به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  cupe ، آزار و اذیت بر اساس قوانین حقوق بشر و بهداشت و ایمنی ممنوع می باشد. سیاست های محل کار و قراردادهای جمعی نیز اغلب آزار و اذیت را ممنوع می کنند. ولی، قوانین، قراردادهای جمعی و سیاست های مختلف، آزار و اذیت را به روش های مختلفی تعریف می کنند.

تعریف آزار و اذیت

اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا (CUPE) آزار و اذیت را به عنوان رفتار توهین آمیز تعریف می کند که یک فرد منطقی آن را ناخواسته تلقی می کند. این امر در مورد آزار و اذیت آنلاین هم صدق می کند. اگرچه آزار و اذیت آنلاین ممکن است شامل حمله فیزیکی مستقیم نباشد، اما می تواند به سلامت روانی و جسمی آسیب جدی وارد کند.

آزار و اذیت آنلاین چیست؟

آزاردهنده های آنلاین از شبکه های دیجیتالی مانند رسانه های اجتماعی، وبلاگ ها، ایمیل ها و پیام ها برای هدف قرار دادن دیگران استفاده می کنند. این آزاردهنده ها می توانند هویت خود را به راحتی در فضای مجازی پنهان کنند.

آزار و اذیت آنلاین، اغلب ویژگی های شخصی مانند جنسیت، نژاد یا گرایش جنسی را هدف قرار می دهد. این مورد می تواند شامل اقدامات مکرر یا یک حادثه شدید باشد که بر روی هدف تأثیر می گذارد.

مانند همه آزارها، آنچه که مهم تلقی می شود،  قصد و نیت نیست بلکه اثری ست که باقی می ماند. اگر فرد مورد هدف احساس کند که رفتار توهین آمیز و ناخوشایند می باشد و یک فرد منطقی هم با آن موافق باشد، به احتمال زیاد این رفتار آزار و اذیت تلقی می شود.

اشکال مختلف آزار و اذیت آنلاین عبارتند از:

آزار و اذیت سایبری: انتشار شایعات، اطلاعات شخصی و سخنان نفرت انگیز.

داکسینگ (Doxing): افشا و به اشتراک گذاری اطلاعات شخصی یک فرد در فضای آنلاین.

مزاحمت سایبری: تعقیب آنلاین یک فرد که به عنوان نوعی قلدری شناخته می شود.

Catfishing: استفاده از هویت جعلی برای هدف قرار دادن قربانیان.

ترولینگ (Trolling): ارسال پیام های توهین آمیز به افراد.

حملات دسته جمعی یا سازمان یافته (Cybermob): هدف گیری گروهی که اغلب با تهدید همراه می باشد..

محرومیت از دسترسی: گزارش گروهی جهت حذف قربانی از پلتفرم.

فیشینگ: ارسال پیام بمنظور استخراج اطلاعات شخصی، از جمله امور بانکی.

برخورد با آزار و اذیت آنلاین

درگیر نشوید؛

 پاسخ دادن، آزاردهنده را تشویق می‌کند و در صورت تشدید وضعیت، ممکن است منجر به تنبیه شما بخاطر رفتار ضعیف آنلاین شود.

شواهد را ذخیره کنید؛

 نظرات آزاردهنده را چاپ کنید یا از صفحه نمایش عکس بگیرید. یک جدول زمانی برای سوابق خود نگه دارید. تمام آزار و اذیت ها را به صورت آفلاین و آنلاین ثبت کنید.

تهدید را ارزیابی کنید؛

آیا اظهار نظر بی خطر می باشد یا فضایی برای تفسیر ایجاده کرده است؟ آیا این یک حمله یا تهدید آشکار می باشد؟ این پاسخ شما را راهنمایی می کند. بسته به سطح تهدید، می توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

به مقامات قضایی و انتظامی تماس مراجعه کنید؛

اگر پیام آزاردهنده ای دریافت کردید که شما، خانواده تان یا شخص دیگری را تهدید می کند، آن را به مقامات گزارش دهید.

به کارفرمای خود اطلاع دهید ؛

اگر مزاحم یک همکار باشد، کارفرمای شما ممکن است مسئولیت جلوگیری از آزار و اذیت را به عهده بگیرد. این امر به ویژه در صورتی که آزاردهنده از تجهیزات کاری برای ارتکاب آزار و اذیت استفاده کند، موثر می باشد.

گزارش دهی به پلتفرم ؛

از ابزارهای گزارش دهی پلتفرم برای گزارش محتوای توهین آمیز یا آزاردهنده استفاده کنید. اکثر پلتفرم های رسانه های اجتماعی سیاست های ضد آزار و اذیت دارند. برای اطلاعات بیشتر به پلتفرمی که آزار و اذیت در آن انجام می شود، مراجعه کنید.

حضوری صحبت کنید (در صورت امن بودن)؛

اگر فردی که شما را آزار می‌دهد و بی‌خطر است، می شناسید، در مورد این مسئله با او صحبت کنید. گاهی اوقات افراد مطالبی را به اشتباه می نویسند یا تفسیر می کنند. اگر این مورد یک سوء تفاهم ساده باشد، می توان آن را حل کرد.

آزار دهنده را مسدود کنید؛

 مسدود کردن، نمایش پست ها را متوقف می کند. قبل از مسدود کردن، پیام‌ها را ضبط کرده یا چاپ کنید.

از خودتان مراقبت کنید ؛

مانند همه انواع آزار و اذیت، آزار و اذیت آنلاین هم می تواند باعث آسیب روحی شود. افرادی که آسیب می بینند، باید این مسئله را با شبکه های پشتیبانی و همچنین با عزیزان، همکاران مورد اعتماد یا همتایان خود در میان بگذارند.

پایان پیام/