به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  NBC بر اساس یک مطالعه جدید، “افراد شب زنده دار” بیشتر از “افراد سحرخیز” سبک زندگی ناسالم تری دارند و این مسئله خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در آنها افزایش می دهد.

شب‌زنده‌دار بودن به معنای بیدار ماندن برای جشن و شادی نیست. این مسئله مربوط به ترجیحات ساعت‌های بدنی یک فرد می باشد یا داشتن یک ساعت بدنی طبیعی که تا حدی به صورت ژنتیکی تعیین می‌شود که فرد بیشترین میزان بیداری را در ساعات شب دارد. به عبارت دیگر، افراد شب‌زنده‌دار دارای ساختار مغزی و ساعت بدنی متفاوتی هستند نسبت به افرادی که به طور خودکار صبح زود بیدار می‌شوند و در ساعات زودهنگام خوابشان می برد.

بر اساس تحلیل داده‌هایی که از بیش از ۶۰،۰۰۰ پرستار زن شرکت‌کننده در مطالعه سلامت پرستاران جمع‌آوری شده، افرادی که عادت به دیر بیدار شدن دارند (شب‌ زنده دار)، احتمال دارد که رژیم‌های ناسالمی مصرف کنند، ورزش کمتری انجام دهند، شاخص توده بدنی بالاتری داشته باشند، خواب کمتری داشته باشند و نسبت به افرادی که زود بیدار می شوند، بیشتر سیگار بکشند.

شب زنده دارها احتمالاً بیشترین احتمال مبتلا به دیابت را دارند؛ حدود ۱۹٪ بعد از آن که محققان اثر عادات ناسالم مرتبط با این گروه را مورد بررسی قرار دادند. یعنی ممکن است تغییر زمان بیدار شدن و برخاستن در ساعات دیرتر، خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.

در میان زنان مورد مطالعه، ۱۱ درصد گفته اند که شب زنده دار هستند، در حالی که ۳۵ درصد گفته اند که سحرخیز می باشند. بقیه افراد، حدود نیمی دیگر، خود را به عنوان شخص صبحگاهی یا شبانگاهی معرفی کرده اند.

تحقیقات جدید نشان می‌دهد شب زنده دار بودن یا به عبارت دیگر داشتن یک زمان‌بندی ساعتی شبانه و احساس انرژی بیشتر در شب، ممکن است برای سلامتی شما مضر باشد. پژوهش‌های قبلی هم ارتباط شب‌ زنده داری با چاقی و بیماری قلبی وعروقی را نشان داده اند.

خطر مرتبط با اینکه شخص یک شب زنده دار می باشد، به دلیل ناهماهنگی زمان‌بندی شخص با محیط اطراف او، به ویژه برنامه کاری اش می باشد. بسیاری از افراد شب زنده دار دیر بخواب می‌روند اما باید صبح زود برای کار بیدار شوند. بر اساس مطالعه ، در میان افرادی که دارای زمان‌بندی شبانه هستند و شیفت کار شبی دارند، هیچ ارتباطی با افزایش خطر مبتلا به دیابت وجود ندارد.

مدیر مرکز خواب و تحقیقات شبانه روزی در دانشگاه کلمبیا معتقد است که اگر امکان یافتن مشاغلی وجود نداشته باشد که در طول روز انجام شوند، افراد مبتلا به شب زنده داری باید مراقب عادات و سبک زندگی خود باشند. اگر این افراد بتوانند سالم غذا بخورند، خوب بخوابند و از نظر بدنی فعال باشند، در معرض خطر کمتری قرار می گیرند.

با اینکه برخی از شب زنده دارها به دلیل رویدادهای مختلف زندگی مانند بچه دار شدن، الگوهای خواب خود را تغییر می دهند اما “آنها تمایل دارند باز به حالت قبل برگردند.” اما باید توجه داشته باشند که نباید با طبیعت بدن شان مبارزه کنند.

برخی افراد به دلیل تاثیرات ژنتیکی قوی، الگوی بیداری و خواب شبانه‌شان را به سختی تغییر می کند و این امر باعث می‌شود که تغییرات در آن برای آنها دشوار باشد.

پایان پیام/