به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  dw، پیمایش بیش از حد تلفن هوشمند برای سلامت روان، به ویژه در میان نوجوانان در حال رشد، مضر می باشد.

هر سال گزارش های جدیدی از بحران های سلامت روان جوانان می شنویم. ما حتی ممکن است متوجه اثرات استفاده بیش از حد از تلفن در زندگی خود شویم. بچه ها هم بیش از هر زمان دیگری وقت خود را با تلفن های شان می گذرانند…

اثبات ارتباط بین سلامت روان و استفاده بیش از حد از فناوری تلفن همراه دشوارتر از آن چیزی ست که فکر می کنید.

تاثیر مدت زمان استفاده از وسایل دیجیتال بر روی نوجوانان

یک مطالعه جدید انجام شده در کره‌ی جنوبی سعی در اندازه‌گیری این ارتباط با استفاده از زمان گذرانده شده بر صفحه نمایش تلفن همراه توسط افراد  دارد، با وجود گستردگی این روش در این حوزه تحقیقات، در سال‌های اخیر توسط پژوهشگران فناوری مورد انتقاد قرار گرفته است.

این مطالعه که در ۶ دسامبر منتشر شده، به بررسی این موضوع پرداخته که افزایش زمان استفاده از صفحه نمایش چه تأثیری می تواند بر سلامت روان نوجوانان داشته باشد.

این مسئله، موضوع جدیدی نیست، محققان سال‌ها تلاش کرده‌اند تا میزان مضر بودن فناوری تلفن همراه – و به‌ویژه رسانه‌های اجتماعی – برای جوانان را تعیین کنند. با این حال، این اولین باری ست که محققان سعی کرده اند هر رابطه بالقوه را در مقیاس ملی ردیابی کنند.

محققان از دو نظرسنجی که به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۰ در بین جوانان کره‌جنوبی انجام شد، استفاده کردند و از بیش از ۴۰۰۰۰ نوجوان پرسیدند که به طور متوسط چند ساعت در روز را با تلفن‌هایشان سپری می‌کنند. همچنین از نوجوانان در مورد سلامت روان، مصرف مواد و چاقی سؤال شده است.

همانطور که انتظار می رفت، آنها متوجه شدند که زمان استفاده از وسایل دیجیتال به طور قابل توجهی بین سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۰ ، از ۳۰ درصد گزارش زمان استفاده به بیش از ۴ ساعت در روز در سال ۲۰۱۷، و بیش از ۵۵ درصد در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است.

بر اساس نتایج مطالعه ،ارتباط بین افزایش استفاده از فناوری تلفن همراه و کاهش سلامت روان غیرقابل انکار می باشد.

پیتر اچلز، استاد روانشناسی و ارتباط علوم در دانشگاه Bath Spa در انگلستان، معتقد است که اندازه‌گیری زمان استفاده از صفحه نمایش به عنوان یک مفهوم “کاملاً بی‌معنی” تلقی می شود.

از سال‌ها پیش، پژوهشگران قصد دارند که یک رویکرد دقیق‌تر مورد استفاده قرار گیرد که به طور کامل محتوا و سیاق خاص استفاده را در نظر بگیرد.

وی معتقد است که زمان استفاده از صفحه نمایش به عنوان یک عدد ساده و قابل اندازه‌گیری، در مقالات تحقیقاتی به راحتی قابل اندازه‌گیری می باشد. دو نفر را در نظر بگیرید که سه ساعت زمان جهت استفاده از صفحه نمایش را در روز گزارش داده‌اند، این سه ساعت می‌تواند شامل یک دامنه وسیعی از فعالیت‌ها باشد و بی‌معنی ست که سعی کنیم این عدد ساده را با چیز دیگری، مثل بهداشت روان، مرتبط کنیم.

در واقع، سوال مهمی که باید پژوهشگران به دنبال پاسخ آن باشند، این است که چرا برخی افراد با استفاده از فناوری دیجیتال مشکلاتی را تجربه می‌کنند و دیگران به نظر می‌رسد که با این فناوری به خوبی سازگار هستند. به جای تمرکز بر ارتباط زمان استفاده از صفحه نمایش با سلامت روان، پیشنهاد شده که سوالات به سمت مطالعه دقیق‌تر و تحلیل عوامل مختلف معطوف شوند.

وقتی صحبت از اندازه‌گیری تأثیر تلفن‌ها بر سلامت روان می‌شود، معیار مهمی که باید از آن استفاده کرد، زمان صرف شده برای استفاده از فناوری نیست، بلکه این است که چه کاری در هنگام استفاده از آن انجام می‌دهیم  و این که این فعالیت‌ها چگونه ممکن است بر سلامت روان تأثیرگذار یا غیر تاثیرگذار باشند.

پایان پیام/