رمز ارزها به صورت روزانه سرتیتر اخبار هستند. در مقالاتی مانند شکست ناگهانی و چشمگیر شرکت رمزارز FTX یا استفاده از ارزهای دیجیتال در باج افزارها و سایر فعالیت های مجرمانه به چشم می خورند. در واقع، اگر به سایتهایی در دارک وب نگاه کنید، مانند سایتهایی که مواد مخدر، اطلاعات شناسایی شخصی یا اسلحه میفروشند، میبینید که پرداختها بصورت رمز ارزها ضروری می باشد. مجرمان برای جلوگیری از شناسایی و انتقال وجوه غیرقانونی خود از یک حوزه قضایی به حوزه دیگر، اجتناب از تحریم و دست زدن به کلاهبرداری و پولشویی بدون شناسایی، از ارز دیجیتال استفاده می کنند.

به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از thepaypers ، با وجود استفاده از رمزارزها در فعالیت های غیرقانونی، این ادعا که همه ارزهای دیجیتال برای مقاصد مجرمانه استفاده میشوند، اشتباه می باشد. این موضوع نه تنها سرمایهگذاری قانونی و مشروع را نادیده میگیرد، بلکه بیانیهای است که اغلب بدون در نظر داشتن مناطق فقیر جهان استفاده میشود، جایی که ارز ملی ثابت نیست یا دسترسی به خدمات بانکی هزینهبر و محدود می باشد. در این کشورها، اغلب از رمزارزها برای انتقال پول یا خرید کالاها، اغلب از چین، برای فروش در جامعه محلی استفاده میشود. رمزارزها (به ویژه استیبلکوینها) ممکن است پایدارتر باشند و اطمینان بیشتری نسبت به روشهای پرداخت دیگر ارائه دهند.
این مسئله بانکها را در یک وضعیت چالشبرانگیز قرار میدهد. در مورد دیدگاه رمزارزها و مدیریت ریسکهای مرتبط با آنها، بانکها باید به صورت فعال و جامع به این موضوع پرداخت کنند. اتکا بر ارائهدهندگان خدمات دارایی مجازی (VASP) به تنهایی کافی نیست. برخی از VASPها ممکن است کنترلهایی مانند KYC/CDD (احراز هویت مشتری) بر روی مشتریان خود داشته باشند و فعالیتهای مشتریان را به صورت مداوم نظارت کنند. اما از منظر ریسک، بانکها باید خطرات را درک و مدیریت کنند.
خوشبختانه، چندین گام عملی وجود دارد که شرکتها میتوانند انجام دهند:
۱) تعیین بیانیه ریسک و میزان قبول ریسک
در مرحله اول، باید محیط فعلی را بررسی کنید و ببینید شرکت در چه موقعیتی قرار دارد و آیا می خواهد به طور کلی از رمزارزها خودداری کند (حفظ این که موقعیت دشوار می باشد)، یک ارائه دهنده خدمات نگهداری (Custody) شود یا خدمات بانکی به VASPها (تأمین کنندگان خدمات دارایی مجازی) را ارائه دهد. شرکت باید تصمیم بگیرد و سپس ریسک آن را تعیین و مستند کند و همچنین کنترلهای لازم را برای مدیریت آن به صورت کتبی تعریف کند.
۲) ایجاد آگاهی
شرکت باید به دنبال ایجاد آگاهی در بین مدیریت ارشد، عملکرد انطباق و گسترده تر در سراسر شرکت، افزایش دانش در مورد خطرات باشد.
۳) نظارت بر تعرض – شامل دیدگاه مبتنی بر ریسک
نظارت بر تعرض به معنای مانیتورینگ و پایش مستمر سطح تعرض یک شرکت به خطرات مرتبط با رمزارزها می باشد.
حتی اگر یک شرکت قصد ارائه خدمات ارزهای دیجیتال را نداشته باشد، با این حال حداقل باید نگاهی دقیق به تعرض خود داشته باشد. با استفاده از مجموعه دادهها و شناخت پرداختها، یک شرکت مالی میتواند تعرض خود را در میان مشتریان خود شناسایی کند. ارتقاء شناسایی شامل ارزیابی ریسک فعالیت پرداختی و تعرض میشود. تمامی تأمینکنندگان خدمات دارایی مجازی (VASP) یکسان نیستند و تمامی تراکنشها برگرفته از منابع امن نمی باشند. در اینجا نقش تأمینکنندگان تخصصی مطرح میشود، زیرا آنها درک درستی از VASPها از منظر پروفایل ریسک ارائه می دهند.
۴) شناخت منبع سرمایه مشتری
این خطر وجود دارد که شرکتها ثروت تولید شده از ارزهای دیجیتال غیرقانونی را بدون آگاهی بپذیرند. پرسیدن از مشتری که آیا ثروتش ناشی از ارزهای دیجیتال می باشد یا خیر، واقعاً کارساز نیست. در اینجا باید فرایند ردیابی ارز بکار گرفته شود، از مشتری خواسته میشود آدرس کیف پول خود را ارائه دهد تا شرکت بتواند فعالیت قبلی را از آنجا بررسی کند. این مورد شبیه به درخواست صورتحسابهای بانکی یا فیشهای حقوق ماه اخیر، یا شواهدی مبنی بر سود سرمایهگذاری، فروش سهام یا معاملات دارایی و … می باشد.
۵) تکمیل کنترل های موجود
استفاده از دادهها و هوش تحلیلی بهبود یافته میتواند کنترلهای موجود در پایش تراکنشها، کنترل تقلب، مالیات و تحریمها را تکمیل کند. این کار با ترکیب دادهها، هوش تحلیلی و هوش تحلیلی بهبود یافته، به همراه بهبودهایی در کنترلهای موجود انجام میشود. با این روش، رویکردهای جدیدی که بر اساس تحلیل دادهها می باشد، برای شناسایی ناهنجاریها و الگوهای خاص مربوط به رمزارزها استفاده میشود.
۶) ایجاد ظرفیت تحقیقاتی
افراد را فراموش نکنید! چگونه میتوانید مهارتها و دانش افراد خود را ارتقا دهید؟ بله، بخشی از این امر از طریق افزایش آگاهی است، اما مهمتر از آن این است که چه ابزارها و آموزشهای تخصصی را به بازرسان خود ارائه دهید؟ خوشبختانه، ابزارهای تحقیقاتی تخصصی وجود دارد که از طریق استفاده گسترده توسط مجریان قانون تکامل یافتهاند. این ابزارها به شرکتها اجازه میدهند تا “ارزیابی ارز” را در زنجیره دنبال کنند و منابع و جابجایی سرمایه را پیگیری کنند. این ابزارها برای استفاده عمومی در عملیات تحریمها، پایش تراکنش و کنترل تقلب مناسب نیستند، اما به بازرسان اطلاعات تهدید تخصصی امکان میدهند تا بر روی معلومات اولیه پیشرفته کرده و ردیابی رمزارزها را ادامه دهند.
سخن آخر
این مسیر یک مسیر برای شرکتها می باشد. با پیروی از مراحل تدریجی، آنها میتوانند به یک موقعیت آگاهی و کنترلهای قوی در مقابل ریسک برسند. در حال حاضر، تأمین کنندگان تخصصی در این حوزه وجود دارند که روزانه با شرکتهای مالی، مجریان قانون، VASPها و سایر شرکتها همکاری میکنند تا دادهها، هوش تحلیلی و ابزارهایی برای شناسایی و کنترل ریسکهای جرایم مالی ارائه دهند.
با کنترلهای مستند و قوی، شرکتهای مالی میتوانند درباره رویکرد خود نسبت به رمزارزها و نگهداری از داراییهای دیجیتال تصمیم بگیرند. رمزارزها یک حوزه نوظهور در پرداختها و سرمایهگذاریها هستند و شرکتهای مالی نمیتوانند آنها را نادیده بگیرند. حداقل، آنها باید کنترلهای قوی را برای تشخیص و حفاظت، نه تنها برای ایمنی خود بلکه برای ایمنی مشتریان و جامعه به طور کلی اجرا کنند.
پایان پیام/





















