به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  crast.net، این داستان بخشی از مجموعه ای از پیشرفت های فعلی در بازساختی پزشکی می باشد. این قسمت بخشی از مجموعه مقالاتی ست که به بهبود چشم و بازیابی بینایی اختصاص دارد.

در سال ۱۹۹۹، بازساختی پزشکی مجموعه‌ای از مداخلات تعریف شده که عملکرد طبیعی را به بافت‌ها و اندام‌های آسیب‌دیده در اثر بیماری، آسیب‌دیدگی بر اثر تروما یا فرسوده شدن در طول زمان بازمی‌گرداند. و شامل طیف کاملی از داروهای شیمیایی، ژنی و پروتئینی، درمان‌های مبتنی بر سلول و مداخلات بیومکانیکی می‌شود که به این هدف می‌رسند.

نزدیک بینی، یک بیماری شایع چشمی می باشد که با ناتوانی در دیدن اشیاء دور به وضوح مشخص می شود. شیوع نزدیک بینی در سطح جهانی به سرعت در حال افزایش می باشد و پیش بینی می شود که تقریبا نیمی از جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ از این عارضه رنج ببرند و شیوع آن در کودکان به طور فزاینده ای افزایش یابد.

نزدیک بینی دوران کودکی می تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به اختلالات بینایی جدی را در آینده مانند دژنراسیون ماکولا ناشی از نزدیک بینی و جدا شدن شبکیه افزایش دهد. متاسفانه، در حال حاضر هیچ درمان دارویی تایید شده ای برای درمان پیشرفت نزدیک بینی در دوران کودکی وجود ندارد. با این حال، تحقیقات اخیر در مورد آتروپین با دوز پایین به عنوان یک گزینه درمانی بالقوه، نتایج امیدوارکننده‌ای را نشان داده که توجه قابل توجهی را ایجاد کرده است.

نزدیک بینی چیست؟

نزدیک بینی، یک بیماری چشمی می باشد که بخش قابل توجهی از مردم را تحت تاثیر قرار می دهد. این حالت به دلیل عوامل مختلفی از جمله عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می شود. این حالت با طول محوری بیشتر و قرنیه صاف تر در چشم های نزدیک بین نسبت به چشم های غیر نزدیک بینی مشخص می شود.

نور نقش حیاتی در بینایی دارد و در چشم سالم وارد چشم شده و بر روی شبکیه متمرکز می شود و در نتیجه دید واضحی ایجاد می کند. ولی، در چشم نزدیک‌بین، نور شکسته شده در جلوی شبکیه قرار می گیرد و باعث تاری دید می‌شود. این روند به خاطر افزایش طول محوری چشم می باشد..

طول محوری فاصله بین قرنیه و شبکیه می باشد که در چشمان نزدیک بین بیشتر می باشد. قرنیه که قسمت جلویی شفاف چشم می باشد، به شکست نور وارد شده به چشم کمک می کند و در چشمان نزدیک بین ساختار صاف آن به این وضعیت کمک می کند. عدسی پشت عنبیه نیز به شکست نور کمک می کند، اما در چشمان نزدیک بین نقش آن تغییری نمی کند.

همه چیز در مورد آتروپین

آتروپین، دارویی ست که از گیاهانی مانند بلادونا به دست می‌آید، و بیش از یک قرن است که به طور گسترده با کاربردهای مختلف پزشکی استفاده می‌شود. پس از جذب در روده، در سراسر بدن توزیع می شود، در کبد متابولیزه می شود و از طریق ادرار دفع می شود..

آتروپین با مسدود کردن گیرنده‌های خاص در بدن که به ماده شیمیایی به نام استیل کولین حساس هستند، عمل می‌کند. این ماده یک مهارگر رقابتی ست، به این معنا که با استیل کولین به جای گیرنده‌ها رقابت می‌کند و از متصل شدن استیل کولین به گیرنده‌ها جلوگیری می‌کند. این فرآیند می‌تواند به تنظیم فعالیت‌های نورونی و عصبی در برخی از موارد کمک کند.

هنگامی که آتروپین بر روی چشم اعمال می شود، انقباض عضله مژگانی را کاهش می دهد و مردمک را گشاد می کند. این عمل توانایی چشم را برای تمرکز بر روی اشیاء نزدیک کاهش می دهد و برای تشخیص یا درمان بیماری های چشم مفید می باشد. در مورد اهداف تشخیصی، آتروپین در مواردی که پزشک نیاز به معاینه شبکیه یا عصب بینایی دارد مفید می باشد. این فرایند می تواند به طور موثر مردمک را گشاد کند و به دید بهتری از داخل چشم کمک کند.

علاوه بر کاربردهای بالینی، آتروپین را می توان به صورت درمانی برای درمان بیماری هایی مانند یووئیت، که در آن التهاب چشم می تواند باعث درد و ناراحتی شود، استفاده کرد. آتروپین همچنین می تواند تنبلی چشم را هم درمان کند..

اما آیا می توان از آتروپین برای درمان نزدیک بینی یا ایجاد نزدیک بینی در کودکان و نوجوانان استفاده کرد؟

آزمایشات بالینی نتایج متفاوتی را نشان می دهد….

کارآزمایی‌های بالینی در مورد استفاده از آتروپین با دوز پایین به عنوان یک درمان بالقوه برای نزدیک‌بینی انجام شده است. بیشترین غلظت مورد مطالعه آتروپین ۰٫۰۱٪ می باشد. توجه به این نکته مهم است که اثربخشی آتروپین با دوز پایین در درمان نزدیک بینی نتایج متفاوتی را در بین مطالعات ایجاد کرده است.

بر اساس مطالعه‌ای که تأثیر آتروپین ۰٫۰۱٪ را در کاهش پیشرفت نزدیک‌بینی بررسی کرده، آتروپین با دوز پایین به طور قابل توجهی پیشرفت نزدیک بینی را در مقایسه با گروه دارونما کاهش نداده است.

در مطالعه دیگری که انجام شده، آتروپین با دوز پایین (۰٫۰۱٪) به طور قابل توجهی پیشرفت نزدیک بینی را پس از سه سال کاهش می دهد. و نتایج مشابهی در بررسی کارآزمایی های بالینی انجام شده در سال ۲۰۲۲ مشاهده شده است.

اثر آتروپین در کند شدن پیشرفت نزدیک بینی ممکن است در جمعیت های مختلف متفاوت باشد. بنابراین، در حالی که دوزهای پایین آتروپین ممکن است به برخی از گروه ها کمک قابل توجهی نکند، ممکن است در کاهش پیشرفت نزدیک بینی در سایر گروه ها مفید باشد. با این وجود، یادآوری این نکته مهم است که آتروپین پیشرفت نزدیک بینی را کند می کند اما به طور کامل از آن جلوگیری نمی کند.

مطالعات بیشتری برای اثبات اثربخشی آتروپین به عنوان درمان نزدیک بینی در جمعیت های مختلف ضروری می باشد. و تا زمانی که این تحقیقات به طور کامل تکمیل نشود، آتروپین برای درمان نزدیک بینی تاییدیه FDA (سازمان غذا و دارو ایالت متحده)را دریافت نخواهد کرد.

چشم انداز آتی

تحقیقات در مورد اثربخشی آتروپین در کند کردن پیشرفت نزدیک بینی نتایج متفاوتی را به همراه داشته است. در حالی که برخی از مطالعات نشان داده اند که آتروپین با دوز پایین ممکن است یک گزینه درمانی مناسب برای نزدیک بینی باشد، برخی دیگر، به ویژه در جمعیت ایالات متحده، هیچ فایده قابل توجهی نشان نداده اند. با این حال، برخی از کارشناسان، ادامه تحقیقات را برای تعیین موثرترین غلظت آتروپین برای جمعیت های خاص پیشنهاد می کنند.

تحقیقات آتی همچنین ممکن است اثربخشی رویکردهای نوری و محیطی را در کاهش پیشرفت نزدیک بینی بررسی کند. با این وجود، جستجو برای درمان‌های مؤثر برای نزدیک‌بینی ادامه دارد و استفاده از آتروپین با دوز پایین همچنان یک حوزه امیدوارکننده برای تحقیقات محسوب می شود.

پایان پیام/