به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  euronews ، آخرین کار جان در سال ۲۰۲۲، خرید و فروش محصولات بود. پس از آن، او دیگر نتوانست کاری پیدا کند، بنابراین تصمیم گرفت به مدرسه برگردد و تحصیلات خود را به اتمام برساند.

این جوان اسپانیایی ۲۱ ساله در تلاش است تا از لقب ” nini” که به افرادی گفته می‌شود که هیچ‌کدام نه مشغول به تحصیل هستند و نه کار می‌کنند، فاصله بگیرد.

او از زمان اتمام تحصیلات دبیرستانش قبل از تابستان، با وجود اینکه فعالانه به دنبال کار بوده اما حتی یک پیشنهاد شغلی هم دریافت نکرده است.

سال‌هاست که اسپانیا با این مشکل دست و پنجه نرم می کند: این کشور همچنان یکی از کشورهای اروپایی می باشد که بیشترین درصد جوانان ۱۸ تا ۲۴ ساله را دارد که نه درس می‌خوانند و نه کار می‌کنند.

طبق آخرین گزارش آموزش در سال ۲۰۲۳ ، با ۱۷ درصد، بالاتر از میانگین ۱۵ درصدی سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) می باشد.

در میان کشورهای اتحادیه اروپا، جمهوری چک، ایتالیا و رومانی به ترتیب درصد بالاتری دارند (به ترتیب ۳۱، ۲۴ و ۲۲ درصد)، یونان هم دارای درصدی مشابه با اسپانیا می باشد.

در سوئد، نروژ و آلمان، درصد افراد غیرفعال کمتر از ۱۰٪ می باشد.

جان گفت: پیدا کردن کار در اسپانیا دشوار می باشد زیرا اکثر پیشنهادات شغلی نیاز به تجربه دارند و اگر این فرصت به شما داده نشود، نمی توانید تجربه کسب کنید. همچنین حقوق ها هم در مقایسه با افزایش قیمت ها، بسیار پایین می باشند.

چرا اسپانیا در صدر این رده بندی قرار دارد؟

از نظر ناچو سکویرا، مدیرکل Exit Foundation، که برای کاهش نرخ ترک تحصیل در میان جوانان آسیب‌پذیر تلاش می‌کند، مشکل در «ترکیب انفجاری» می باشد. یعنی عوامل مختلف با هم ترکیب شده و وضعیت نامطلوبی ایجاد کرده‌اند. بسیاری از جوانان ترک تحصیل می‌کنند. اسپانیا پس از رومانی، دومین کشور از نظر تعداد افرادی ست که در اتحادیه اروپا زودتر از موعد مدرسه را ترک می‌کنند. علاوه بر این، این کشور دارای تعداد زیادی جوانان بیکار می باشد.

با این که برخی از کشورها تا سن ۱۸ سالگی آموزش اجباری دارند اما در اسپانیا این سن، ۱۶ سال می باشد.

سکویرا گفت: واقعیت اشتغال این است که جوان زیر ۱۸ سال در جایی استخدام نمی شود، پس چرا آنها می توانند در ۱۶ سالگی ترک تحصیل کنند؟

در آخرین گزارش OECD، سکویرا به طور خاص تحت تأثیر یک آمار قرار گرفته که آن را “مشکل جدی” توصیف می کند. در واقع وی معتقد است که پرونده اسپانیا با سایر کشورها بسیار متفاوت می باشد.

در دسته بندی ” nini ها” دو نوع متفاوت وجود دارد: غیرفعال و بیکار. همه آنها نه درس می خوانند و نه کار می کنند، اما برخی هستند که به شدت به دنبال کار هستند و برخی دیگر اینطور نیستند.

در بیشتر کشورها تعداد افراد غیرفعال بسیار بیشتر از افراد بیکار می باشد که فعالانه به دنبال شغل هستند. اما در اسپانیا برعکس می باشد. جوانان زیادی به دنبال کار هستند که نمی توانند پیدا کنند.

مشکل این است که برخی جوانان می‌خواهند کار کنند، اما آموزش صحیحی برای بهره‌بردن از پیشنهادات شغلی ندارند.

 اما این چشم انداز ممکن است، تغییر کند. گارا روجاس، تحلیلگر OECD، سال های زیادی را صرف مطالعه آمار کشورهای مختلف کرده است.

داده‌های اسپانیا از نظر تعداد « nini ها » در سال ۲۰۱۷ به زیر ۲۰ درصد، سپس در سال ۲۰۲۱ به ۱۹ درصد و در سال ۲۰۲۲ به ۱۷ درصد کاهش یافته است.

به گفته این تحلیلگر، داده ها نشان می دهند که این روند طی دهه گذشته مثبت بوده و آمار مربوط به سال ۲۰۲۲ یکی از بهترین ها از سال ۲۰۰۸ بوده است. وی افزود: باید دید که آیا روند کاهشی در آینده ادامه خواهد داشت یا خیر.

راز موفقیت کشورهای نوردیک چیست؟

با این که اسپانیا هنوز در تلاش برای کاهش جایگاه خود در رتبه‌بندی‌ها می باشد، سایر کشورهای اتحادیه اروپا سال‌هاست که به آمار و ارقام خود افتخار می کنند.

مشکل این کشور در جنوب اروپا هم بازار کار ناپایدار و هم آموزش می باشد که گاهی خیلی زود رها می شود، اما راز کشورهای دیگر دقیقاً توجه به رشد دانش آموزان در کلاس درس می باشد.

پر کورنهال، کارشناس آموزشی سوئدی، توضیح می‌دهد که در کشورهای نوردیک، یک سیستم آموزشی وجود دارد که به افراد دوباره فرصت می‌دهد تا تحصیلات خود را ادامه دهند یا به تحصیل برگردند. یکی از دلایل وجود این سیستم، این است که دولت اجتماعی در این کشورها توسط حزب‌ها و جریانات دموکرات اجتماعی ساخته شده و توسعه آموزش برای افراد طبقه کارگر یک هدف مهم بوده است.

در واقع، باید سیستم هایی وجود داشته باشد که شروع به مطالعه در مراحل بعدی زندگی یا رسیدن به جایی که از دست داده شده را ممکن سازد.

دلیل دیگری که این متخصص مطرح کرده، این است که در سوئد، قوانین وجود دارد که شهرداری‌ها را مسئول پیگیری جوانانی می‌سازد که از مدرسه انصراف داده‌اند. همچنین برنامه‌های ویژه‌ و دانشگاه‌های فنی حرفه‌ای برای دانش‌آموزانی وجود دارد که نمرات آن‌ها برای شرکت در برنامه‌های دانشگاهی سنتی کافی نمی باشد.

فرانسه، نمونه دیگری از کشوری می باشد که توجه ویژه ای به آموزش دارد.

گارا روجاس گفت: «آن‌ها سعی می‌کنند با تقسیم کلاس‌ها به گروه‌های کوچک‌تر به دانش‌آموزان در مناطقی که ترک تحصیل بیشتری دارند، کمک کنند تا بتوانند به صورت فردی به دانش‌آموزان کمک کنند».

علاوه بر این، معلمانی که به مدارسی می روند که در آن کودکان بیشتری در معرض خطر ترک تحصیل هستند، حقوق بیشتری دریافت می کنند.

این تمرکز بر معلمان در کشورهای دیگر با نرخ ترک تحصیل پایین‌تر نیز دیده می‌شود، جایی که باتجربه‌ترین معلمان به مدارس خاصی فرستاده می‌شوند – درسی که اسپانیا نیز می‌تواند آن را بیاموزد.

در کشورهای دیگر با نرخ ترک تحصیل پایین‌تر، تمرکز بر روی ارتقاء مهارت‌ها و تجربه معلمان وجود دارد. در این کشورها، معمولاً معلمان با تجربه بیشتر به مدارس خاصی ارسال می‌شوند.

پایان پیام/