به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  Techxplore، حوزه در حال توسعه محاسبات کوانتومی، آینده ای را پیش بینی می کند که در آن فرآیندهای رمزگذاری فعلی ایمن نیستند. بنابراین ، محققان دانشگاه فنی مونیخ با توسعه روش‌های رمزگذاری که قوانین فیزیکی را برای جلوگیری از رهگیری پیام‌ها اعمال می‌کنند، تصمیم گرفته اند که به این چالش رسیدگی ‌کنند.

چگونه مهندسان می توانند اطمینان حاصل کنند که داده های منتقل شده از طریق اینترنت فقط توسط گیرنده مورد نظر قابل خواندن می باشد؟ رمزگذاری داده های فعلی از روش های ریاضی استفاده می کند که بر این ایده تکیه می کنند که فاکتورسازی اعداد بزرگ کار دشواری می باشد.

اما با توسعه کامپیوترهای کوانتومی، که دارای قدرت محاسباتی بسیار بالاتری نسبت به کامپیوترهای سنتی هستند، این روش‌های رمزنگاری دیگر به اندازه کافی مقاوم در برابر تهدیدات نیستند. به عبارت دیگر، با پیشرفت فناوری کوانتومی، امنیت رمزنگاری داده‌ها در خطر قرار می‌گیرد و نیاز به راه‌حل‌های جدید و مبتنی بر فناوری‌های پیشرفته برای حفظ امنیت داده‌ها احساس می‌شود.

محققان در حال کار بر روی یک فرآیند رمزگذاری می باشند که بر اصول فیزیک متکی می باشد. اطلاعات قبل از انتقال در ذرات نوری جداگانه کدگذاری می‌شوند، بنابراین قوانین فیزیک از رهگیری محافظت می‌کنند.

چالش این روش انتقال داده در فواصل طولانی می باشد. در حالی که اطلاعات در ارتباطات کلاسیک در بسیاری از ذرات نور رمزگذاری شده و از طریق فیبرهای نوری منتقل می شود، اطلاعات موجود در یک ذره نمی تواند کپی شود، بنابراین سیگنال نور در این روش جدید نمی تواند به طور مکرر تقویت شود، و فاصله انتقال اطلاعات را به چند صد کیلومتر محدود می کند.

راه‌حل ارائه شده برای حفظ امنیت ارتباطات کوانتومی، استفاده از ساختار جوی زمین می باشد. در ارتفاعات بالای ۱۰ کیلومتر، جو به قدری نازک می باشد که نور نه پراکنده و نه جذب می‌شود، این امر به افراد امکان می‌دهد که از ماهواره‌ها برای ارتقاء دسترسی و امنیت ارتباطات کوانتومی بر روی فواصل بزرگتر استفاده کنند.

ماموریت فضایی QUICK³ ماهواره هایی را برای محافظت از چنین ارتباطاتی در فواصل طولانی مستقر خواهد کرد. محققان در حال توسعه یک سیستم کامل برای این ماموریت از جمله اجزای ساخت ماهواره برای ارتباطات کوانتومی هستند

با این که هنوز مشخص نشده که آیا این فناوری می تواند در شرایط فضای بیرونی مقاومت کند یا خیر، و چگونه اجزای سیستم منفرد با یکدیگر تعامل دارند، اما پرتاب ماهواره در حال حاضر برای سال ۲۰۲۵ برنامه ریزی شده است. یک شبکه فراگیر برای ارتباطات کوانتومی به صدها یا حتی هزاران ماهواره نیاز دارد.

با توجه به پرهزینه و پیچیده بودن این فرآیند، انتظار می‌رود که تمام اطلاعات موجود در شبکه به این شکل رمزگذاری نشوند. محققان فرضیه‌ای را برای یک شبکه ترکیبی مطرح می‌کنند که در آن داده‌ها می‌توانند به صورت فیزیکی یا ریاضی رمزگذاری شوند. انتظار می رود رمزنگاری کوانتومی به عنوان اختیاری برای اسنادی که نیاز به حفاظت ویژه دارند، استفاده شود..

پایان پیام/