بسیاری از والدین بصورت ناآگاهانه اقدام به sharenting می کنند. این کلمه ترکیبی از «اشتراک‌گذاری» و «فرزند» می باشد و مانند سایر واژه های ترکیبی مرتبط با رسانه‌های اجتماعی می باشد. اصطلاح sharenting به معنای اشتراک گذاری عکس ها یا سایر اطلاعات خصوصی در مورد فرزندانمان در رسانه های اجتماعی بدون اطلاع یا رضایت آنها می باشد و معمولا بدون فکر کردن به عواقب طولانی مدت آن، انجام می شود.

به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری عدل البرز به نقل از  english.elpais ، اولین پیامد فوری این اقدام، این است که یک ردپای دیجیتال برای خردسال ایجاد می شود. کودکان امروزی حتی قبل از تولد زندگی خود را به نمایش می گذارند. بسیاری از اوقات، پدران و مادران آینده، تصاویر سونوگرافی را در حساب های رسانه های اجتماعی خود آپلود می کنند. ردپای دیجیتالی بیشتر بزرگسالان امروزی، بصورت آگاهانه با ظهور رسانه های اجتماعی ایجاد می شود. اما در مورد نوجوانان و کودکان امروزی، تا حد زیادی توسط والدین شان و بدون آگاهی واقعی ایجاد می شود. این مسئله شبیه به نوشتن یک رزومه پیش از موعد می باشد که در آن انواع اطلاعات شخصی ظاهر می شود و می تواند بصورت خوب یا حتی بد استفاده شود.

داده های به اشتراک گذاشته شده در مورد خردسالان، می تواند اطلاعات خصوصی کافی را نمایش دهد که یک جنایتکار بتواند در مقطعی از زندگی اش، این کودکان را جعل کند. بنابراین اشتراک‌گذاری با امنیت سایبری مرتبط می‌ باشد. بر اساس مطالعه ای که توسط بانک بریتانیایی بارکلیز انجام شده، برآورد می شود که تا سال ۲۰۳۰، ۶۶ درصد از کلاهبرداری های آنلاین مبتنی بر مجموعه داده هایی می باشد که افراد بی پروا، آزادانه و بدون پیش بینی به اشتراک گذاشته اند.

در واقع، می توان گفت که فرایند sharenting بدون فکر کردن به امنیت، یک عمل بی پروا محسوب می شود. سؤالات امنیتی که بسیاری از وب سایت ها از شما می پرسند، مانند نام دوست دوران کودکی، اولین حیوان خانگی و … ، برای اطمینان از مسئله می باشد که شخصی که به حساب کاربری دسترسی دارد، شما هستید، زیرا تقریباً هیچ کس دیگری نمی تواند این اطلاعات را داشته باشد. قبل از ظهور رسانه‌های اجتماعی، این اطلاعات را فقط خود شخص و عده‌ای منتخب می دانستند، اما الان هر کسی می‌تواند به صورت آنلاین زندگی یک فرد را بررسی کند، به خصوص اگر جوان باشد و ردپای دیجیتالی اش گسترده باشد

اگر یک الگوریتم یا هوش مصنوعی استفاده شود که این کار را به صورت خودکار انجام دهد، ارتکاب جنایت در مقیاس وسیع برای یک جنایتکار آسان تر خواهد بود.

یکی دیگر از خطرات پنهان sharenting، اغفال دیگران به ویژه کودکان در فضای سایبری می باشد. در این حالت، یک بزرگسال بدخواه، خود را به عنوان یک کودک خردسال معرفی می کند تا با یک خردسال با هدف ارتکاب آزار جنسی رابطه مورد اعتماد برقرار نماید.

افشای زندگی خردسالان در رسانه‌های اجتماعی می‌تواند منجر به این نوع مشکلات شود. در این حالت، فرقی نمی کند که والدین، عکس‌های فرزندانشان را به اشتراک بگذارند یا خود کودکان این اقدام را انجام ‌دهند.

بسیاری از خردسالان مدت‌ها قبل از رسیدن به سن قانونی، حساب‌های رسانه‌های اجتماعی ایجاد می‌کنند و بدون آموزش قبلی وارد این محیط می شوند. اگر والدین از بدو تولد زندگی فرزندشان را در اینترنت به اشتراک بگذارند و در خانه با ذهنیت انتقادی به این موضوع پرداخته نشود، ممکن آزاردهنده ها و افراد مخرب از این قضیه سو استفاده کنند.

با اینکه، اینستاگرام پر از پدران و مادرانی ست که زندگی فرزندانشان و زندگی خودشان را به اشتراک می گذارند، اما این مسئله باعث نمی شود که همه آنها تأثیرگذار یا الگوی دنیای فرزندپروری باشند. قرار گرفتن جنبه‌های خصوصی زندگی یک خردسال در معرض عموم، می‌تواند پیامدهای طولانی‌مدتی داشته باشد که این مسئله تا بزرگسالی ادامه پیدا کند. مهم نیست که ارسال یک عکس خنده دار از یک کودک یا تصویری از او در وان حمام یا در ساحل چقدر سرگرم کننده و معصومانه به نظر می رسد، همه ما قبل از زدن دکمه اشتراک گذاری یا لایک باید کمی فکر کنیم. امنیت سایبری یک داستان واهی یا علمی تخیلی نمی باشد. هر روز بیشتر از قبل بر ما تأثیر می گذارد، بنابراین باید قبل از انتشار اطلاعات خصوصی در رسانه های اجتماعی به خوبی فکر کنیم.

پایان پیام/